Terentius, Hecyra, 5, Scaena II. Phidippus Laches Bacchis
| 1 | PH. Nil apud me tibi |
| 2 | defieri patiar, quin quod opu' sit benigne praebeatur. |
| 3 | sed quom tu satura atque ebria eri', puer ut satur sit facito. |
| 4 | LA. noster socer, video, venit: puero nutricem adducit. |
| 5 | Phidippe, Bacchis deierat persancte . . PH. haecin east? LA. haec est. |
| 6 | PH. nec pol istae metuont deos neque eas respicere deos opinor. |
| 7 | BA. ancillas dedo: quolubet cruciatu per me exquire. |
| 8 | haec res hic agitur: Pamphilo me facere ut redeat uxor |
| 9 | oportet: quod si perficio non paenitet me famae, |
| 10 | solam fecisse id quod aliae meretrices facere fugitant. |
| 11 | LA. Phidippe, nostras mulieres suspectas fuisse falso |
| 12 | nobis in re ipsa invenimus: porro hanc nunc experiamur. |
| 13 | nam si compererit crimini tua se uxor credidisse, |
| 14 | missam iram faciet; sin autem est ob eam rem iratu' gnatus |
| 15 | quod peperit uxor clam, id levest: cito ab eo haec ira abscedet. |
| 16 | profecto in hac re nil malist quod sit discidio dignum. |
| 17 | PH. velim quidem hercle. LA. exquire: adest: quod sati' sit faciet ipsa. |
| 18 | PH. quid mihi istaec narras? an quia non tute ipse dudum audisti |
| 19 | de hac re animu' meus ut sit, Laches? illis modo explete animum. |
| 20 | LA. quaeso edepol, Bacchi', quod mihi es pollicita tute ut serves. |
| 21 | BA. ob eam rem vin ego introeam? LA. i, atque exple animum is, coge ut credant. |
| 22 | BA. eo, etsi scio pol is fore meum conspectum invisum hodie. |
| 23 | nam nupta meretrici hostis est, a viro ubi segregatast. |
| 24 | LA. at haec amicae erunt, ubi quam ob rem adveneris resciscent. |
| 25 | PH. at easdem amicas fore tibi promitto rem ubi cognorint; |
| 26 | nam illas errore et te simul suspicione exsolves. |
| 27 | BA. perii, pudet Philumenae. me sequimini huc intro ambae. - |
| 28 | LA. quid est quod mihi malim quam quod huic intellego evenire, |
| 29 | ut gratiam ineat sine suo dispendio et mihi prosit? |
| 30 | nam si est ut haec nunc Pamphilum vere ab se segregarit, |
| 31 | scit sibi nobilitatem ex eo et rem natam et gloriam esse: |
| 32 | referet gratiam ei unaque nos sibi opera amicos iunget. |