Terentius, Heauton, 5, Scaena V. Clitipho Sostrata Chremes
| 1 | CL. Si umquam ullum fuit tempu', mater, quom ego voluptati tibi |
| 2 | fuerim, dictu' filiu' tuo' vostra voluntate, obsecro |
| 3 | eius ut memineris atque inopi' nunc te miserescat mei, |
| 4 | quod peto aut quod volo, parentes meos ut conmonstres mihi. |
| 5 | SO. obsecro, mi gnate, ne istuc in animum inducas tuom |
| 6 | alienum esse te. CL. sum. SO. miseram me, hoccin quaesisti, obsecro? |
| 7 | ita mihi atque huic sis superstes ut ex me atque ex hoc natus es; |
| 8 | et cave posthac, si me amas, umquam istuc verbum ex te audiam. |
| 9 | CH. at ego, si me metui', mores cave in te esse istos sentiam. |
| 10 | CL. quos? CH. si scire vis, ego dicam: gerro iners fraus helluo |
| 11 | ganeo's damnosu': crede, et nostrum te esse credito. |
| 12 | CL. non sunt haec parenti' dicta. CH. non, si ex capite sis meo |
| 13 | natus, item ut aiunt Minervam esse ex Iove, causa magis |
| 14 | patiar, Clitipho, flagitiis tuis me infamem fieri. |
| 15 | SO. di istaec prohibeant! CH. deos nescio: ego, quod potero, sedulo. |
| 16 | quaeris id quod habes, parentes; quod abest non quaeris, patri |
| 17 | quo modo obsequare et ut serves quod labore invenerit. |
| 18 | non mihi per fallacias adducere ante oculos . . pudet |
| 19 | dicere hac praesente verbum turpe; at te id nullo modo |
| 20 | facere puduit. CL. eheu quam nunc totu' displiceo mihi, |
| 21 | quam pudet! neque quod principium incipiam ad placandum scio. |