Terentius, Heauton, 4, Scaena VIII. Menedemus Chremes
| 1 | ME. Multo omnium nunc me fortunatissimum |
| 2 | factum puto esse quom te, gnate, intellego |
| 3 | resipisse. CH. ut errat! ME. te ipsum quaerebam, Chreme: |
| 4 | serva, quod in te est, filium, me ac familiam. |
| 5 | CH. cedo quid vis faciam? ME. invenisti hodie filiam. |
| 6 | CH. quid tum? ME. hanc uxorem sibi dari volt Clinia. |
| 7 | CH. quaeso quid tu homini's? ME. quid est? CH. iamne oblitus es |
| 8 | inter nos quid sit dictum de fallacia, |
| 9 | ut ea via abs te argentum auferretur? ME. scio. |
| 10 | CH. ea res nunc agitur ipsa. ME. quid narras, Chreme? erravi? actast res? quanta de spe decidi! |
| 11 | immo haec quidem quae apud me est Clitiphonis est |
| 12 | amica: ita aiunt. CH. et tu credis omnia. |
| 13 | et illum aiunt velle uxorem ut, quom desponderis, |
| 14 | des qui aurum ac vestem atque alia quae opu' sunt comparet. |
| 15 | ME. id est profecto: id amicae dabitur. CH. scilicet |
| 16 | daturum. ME. vah frustra sum igitur gavisus miser. |
| 17 | quidvis tamen iam malo quam hunc amittere. |
| 18 | quid nunc renuntiem abs te responsum, Chreme, |
| 19 | ne sentiat me sensisse atque aegre ferat? |
| 20 | CH. aegre? nimium illi, Menedeme, indulges. ME. sine: |
| 21 | inceptumst: perfice hoc mi perpetuo, Chreme. |
| 22 | CH. dic convenisse, egisse te de nuptiis. |
| 23 | ME. dicam. quid deinde? CH. me facturum esse omnia, |
| 24 | generum placere; postremo etiam, si voles, |
| 25 | desponsam quoque esse dicito. ME. em istuc volueram. |
| 26 | CH. tanto ocius te ut poscat et tu, id quod cupis, |
| 27 | quam ocissime ut des. ME. cupio. CH. ne tu propediem, |
| 28 | ut istanc rem video, istius obsaturabere. |
| 29 | sed ut uti istaec sunt, cautim et paulatim dabis |
| 30 | si sapies. ME. faciam. CH. abi intro: vide quid postulet. |
| 31 | ego domi ero siquid me voles. ME. sane volo; |
| 32 | nam te scientem faciam quidquid egero. |