Terentius, Heauton, 4, Scaena VI. Clitipho Syrus
| 1 | CL. Nullast tam facili' res quin difficilis siet, |
| 2 | quam invitu' facias. vel me haec deambulatio, |
| 3 | quam non laboriosa, ad languorem dedit. |
| 4 | nec quicquam mage nunc metuo quam ne denuo |
| 5 | miser aliquo extrudar hinc, ne accedam ad Bacchidem. |
| 6 | ut te quidem omnes di deaeque quantumst, Syre, |
| 7 | cum istoc invento cumque incepto perduint! |
| 8 | huiu' modi mihi res semper comminiscere |
| 9 | ubi me excarnufices. SY. is tu hinc quo dignus es? |
| 10 | quam paene tua me perdidit protervitas! |
| 11 | CL. vellem hercle factum, ita meritu's. SY. meritu'? quo modo? |
| 12 | ne me istuc ex te prius audisse gaudeo |
| 13 | quam argentum haberes quod daturu' iam fui. |
| 14 | CL. quid igitur dicam tibi vis? abiisti; mihi |
| 15 | amicam adduxti quam non licitumst tangere. |
| 16 | SY. iam non sum iratu'. sed scin ubi sit nunc tibi |
| 17 | tua Bacchis? CL. apud nos. SY. non. CL. ubi ergo? SY. apud Cliniam. |
| 18 | CL. perii. SY. bono animo es: iam argentum ad eam deferes |
| 19 | quod pollicitu's. CL. garris. unde? SY. a tuo patre. |
| 20 | CL. ludis fortasse me? SY. ipsa re experibere. |
| 21 | CL. ne ego sum homo fortunatu': deamo te, Syre. |
| 22 | SY. sed pater egreditur. cave quicquam admiratu' sis |
| 23 | qua causa id fiat; obsecundato in loco; |
| 24 | quod imperabit facito; loquitor paucula. |