Terentius, Heauton, 4, Scaena V. Chremes Syrus
| 1 | CH.Ita me di amabunt ut nunc Menedemi vicem |
| 2 | miseret me tantum devenisse ad eum mali. |
| 3 | illancin mulierem alere cum illa familia! |
| 4 | etsi scio, hosce aliquot dies non sentiet, |
| 5 | ita magno desiderio fuit filius; |
| 6 | verum ubi videbit tantos sibi sumptus domi |
| 7 | cotidianos fieri nec fieri modum, |
| 8 | optabit rursum ut abeat ab se filius. |
| 9 | Syrum optume eccum. SY. cesso hunc adoriri? CH. Syre. SY. hem. |
| 10 | CH. quid est? SY. te mihi ipsum iamdudum optabam dari. |
| 11 | CH. videre egisse iam nescioquid cum sene. |
| 12 | SY. de illo quod dudum? dictum [ac] factum reddidi. |
| 13 | CH. bonan fide? SY. bona hercle. CH. non possum pati |
| 14 | quin tibi caput demulceam; accede huc, Syre: |
| 15 | faciam boni tibi aliquid pro ista re ac lubens. |
| 16 | SY. at si scias quam scite in mentem venerit. |
| 17 | CH. vah gloriare evenisse ex sententia? |
| 18 | SY. non hercle vero: verum dico. CH. dic quid est? |
| 19 | SY. tui Clitiphonis esse amicam hanc Bacchidem |
| 20 | Menedemo dixit Clinia, et ea gratia |
| 21 | secum adduxisse ne tu id persentisceres. |
| 22 | CH. probe. SY. dic sodes. CH. nimium, inquam. SY. immo si scias. |
| 23 | sed porro ausculta quod superest fallaciae: |
| 24 | sese ipse dicit tuam vidisse filiam; |
| 25 | eius sibi conplacitam formam, postquam aspexerit; |
| 26 | hanc cupere uxorem. CH. modone quae inventast? SY. eam: |
| 27 | et quidem iubebit posci. CH. quam ob rem istuc, Syre? |
| 28 | nam prorsum nil intellego. SY. vah tardus es. |
| 29 | CH. fortasse. SY. argentum dabitur ei ad nuptias, |
| 30 | aurum atque vestem qui . . tenesne? CH. comparet? |
| 31 | SY. id ipsum. CH. at ego illi neque do neque despondeo. |
| 32 | SY. non? quam ob rem? CH. quam ob rem? me rogas? homini . . ? SY. ut lubet. |
| 33 | non ego dicebam in perpetuom ut illam illi dares, |
| 34 | verum ut simulares. CH. non meast simulatio; |
| 35 | ita tu istaec tua misceto ne me admisceas. |
| 36 | egon quoi daturu' non sum, ut despondeam? |
| 37 | SY. credebam. CH. minime. SY. scite poterat fieri; |
| 38 | et ego hoc, quia dudum tu tanto opere iusseras, |
| 39 | coepi. CH. credo. SY. ceterum equidem istuc, Chreme, |
| 40 | aequi bonique facio. CH. atqui quam maxume |
| 41 | volo te dare operam ut fiat, verum alia via. |
| 42 | SY. fiat, quaeratur aliquid. sed illud quod tibi |
| 43 | dixi de argento quod ista debet Bacchidi, |
| 44 | id nunc reddendumst illi: neque tu scilicet |
| 45 | illuc confugies: 'quid mea? num mihi datumst? |
| 46 | num iussi? num illa oppignerare filiam |
| 47 | meam me invito potuit?' verum illuc, Chreme, |
| 48 | dicunt: 'ius summum saepe summast malitia.' |
| 49 | CH. haud faciam. SY. immo aliis si licet, tibi non licet: |
| 50 | omnes te in lauta et bene acta parte putant. |
| 51 | CH. quin egomet iam ad eam deferam. SY. immo filium |
| 52 | iube potiu'. CH. quam ob rem? SY. quia enim in eum suspiciost |
| 53 | translata amori'. CH. quid tum? SY. quia videbitur |
| 54 | mage veri simile id esse, quom hic illi dabit; |
| 55 | et simul conficiam facilius ego quod volo. |
| 56 | ipse adeo adest: abi, ecfer argentum. CH. ecfero. |