Terentius, Heauton, 4, Scaena II. Syrus
| 1 | SY. Nisi me animu' fallit multum, haud multum a me aberit infortunium: |
| 2 | ita hac re in angustum oppido nunc meae coguntur copiae; |
| 3 | nisi aliquid video ne esse amicam hanc gnati resciscat senex. |
| 4 | nam quod de argento sperem aut posse postulem me fallere |
| 5 | nil est; triumpho si licet me latere tecto abscedere. |
| 6 | crucior bolum tantum mi ereptum tam desubito e faucibus. |
| 7 | quid agam? aut quid comminiscar? ratio de integro ineundast mihi. |
| 8 | nil tam difficilest quin quaerendo investigari possiet. |
| 9 | quid si hoc nunc sic incipiam? nilst. quid si sic? tantundem egero. |
| 10 | at sic opinor: non potest. immo optume. euge habeo optumam. |
| 11 | retraham hercle opinor ad me idem ego illuc hodie fugitivom argentum tamen. |