Terentius, Heauton, 4, Scaena I. Sostrata Chremes Nutrix Syrus
| 1 | SO. Nisi me animu' fallit, hic profectost anulus quem ego suspicor, |
| 2 | is quicum expositast gnata. CH. quid volt sibi, Syre, haec oratio? |
| 3 | SO. quid est? isne tibi videtur? NV. dixi equidem, ubi mi ostendisti, ilico |
| 4 | eum esse. SO. at ut sati' contemplata modo sis, mea nutrix. NV. satis. |
| 5 | SO. abi nunciam intro atque illa si iam laverit mihi nuntia. |
| 6 | hic ego virum interea opperibor. SY. te volt: videas quid velit. |
| 7 | nescioquid tristis est: non temerest: timeo quid sit. CH. quid siet? |
| 8 | ne ista hercle magno iam conatu magnas nugas dixerit. |
| 9 | SO. ehem mi vir. CH. ehem mea uxor. SO. te ipsum quaero. CH. loquere quid velis. |
| 10 | SO. primum hoc te oro, nequid credas me advorsum edictum tuom |
| 11 | facere esse ausam. CH. vin me istuc tibi, etsi incredibilest, credere? |
| 12 | credo. SY. nescioquid peccati portat haec purgatio. |
| 13 | SO. meministin me esse gravidam et mihi te maxumo opere edicere, |
| 14 | si puellam parerem, nolle tolli? CH. scio quid feceris: |
| 15 | sustulisti. SY. sic est factum: domina ego, eru' damno auctus est. |
| 16 | SO. minime; sed erat hic Corinthia anus haud inpura: dedi |
| 17 | exponendam. CH. o Iuppiter, tantam esse in animo inscitiam! |
| 18 | SO. perii: quid ego feci? CH. rogitas? SO. si peccavi, mi Chreme, |
| 19 | insciens feci. CH. id equidem ego, si tu neges, certo scio, |
| 20 | te inscientem atque inprudentem dicere ac facere omnia: |
| 21 | tot peccata in hac re ostendi'. nam iam primum, si meum |
| 22 | imperium exsequi voluisses, interemptam oportuit, |
| 23 | non simulare mortem verbis, re ipsa spem vitae dare. |
| 24 | at id omitto: misericordia, animu' maternus: sino. |
| 25 | quam bene vero abs te prospectumst quod voluisti cogita: |
| 26 | nempe anui illi prodita abs te filiast planissume, |
| 27 | per te vel uti quaestum faceret vel uti veniret palam. |
| 28 | credo, id cogitasti: 'quidvis satis est dum vivat modo.' |
| 29 | quid cum illis agas qui neque ius neque bonum atque aequom sciunt, |
| 30 | meliu' peiu', prosit obsit, nil vident nisi quod lubet? |
| 31 | SO. mi Chreme, peccavi, fateor: vincor. nunc hoc te obsecro, |
| 32 | quanto tuos est animu' natu gravior, ignoscentior, |
| 33 | ut meae stultitiae in iustitia tua sit aliquid praesidi. |
| 34 | CH. scilicet equidem istuc factum ignoscam; verum, Sostrata, |
| 35 | male docet te mea facilitas multa. sed istuc quidquid est |
| 36 | qua hoc occeptumst causa loquere. SO. ut stultae et misere omnes sumus |
| 37 | religiosae, quom exponendam do illi, de digito anulum |
| 38 | detraho et eum dico ut una cum puella exponeret: |
| 39 | si moreretur, ne expers partis esset de nostris bonis. |
| 40 | CH. istuc recte: conservasti te atque illam. SO. is hic est anulus. |
| 41 | CH. unde habes? SO. quam Bacchi' secum adduxit adulescentulam, SY. hem. |
| 42 | CH. quid illa narrat? SO. ea lavatum dum it, servandum mihi dedit. |
| 43 | animum non advorti primum; sed postquam aspexi ilico |
| 44 | cognovi, ad te exsilui. CH. quid nunc suspicare aut invenis |
| 45 | de illa? SO. nescio nisi ex ipsa quaeras unde hunc habuerit, |
| 46 | si potis est reperiri. SY. interii: plus spei video quam volo: |
| 47 | nostrast, si itast. CH. vivitne illa quoi tu dederas? SO. nescio. |
| 48 | CH. quid renuntiavit olim? SO. fecisse id quod iusseram. |
| 49 | CH. nomen mulieri' cedo quid sit, ut quaeratur. SO. Philterae. |
| 50 | SY. ipsast. mirum ni illa salvast et ego perii. CH. Sostrata, |
| 51 | sequere me intro hac. SO. ut praeter spem evenit! quam timui male |
| 52 | ne nunc animo ita esses duro ut olim in tollendo, Chreme! |
| 53 | CH. non licet hominem esse saepe ita ut volt, si res non sinit. |
| 54 | nunc ita tempus est mi ut cupiam filiam: olim nil minus. |