Terentius, Heauton, 2, Scaena IV. Bacchis Antiphila Clinia Syrus
| 1 | BA. Edepol te, mea Antiphila, laudo et fortunatam iudico, |
| 2 | id quom studuisti isti formae ut mores consimiles forent; |
| 3 | minimeque, ita me di ament, miror si te sibi quisque expetit. |
| 4 | nam mihi quale ingenium haberes fuit indicio oratio: |
| 5 | et quom egomet nunc mecum in animo vitam tuam considero |
| 6 | omniumque adeo vostrarum volgu' quae ab se segregant, |
| 7 | et vos esse istius modi et nos non esse haud mirabilest. |
| 8 | nam expedit bonas esse vobis; nos, quibu'cum est res, non sinunt: |
| 9 | quippe forma inpulsi nostra nos amatores colunt; |
| 10 | haec ubi immutata est, illi suom animum alio conferunt: |
| 11 | nisi si prospectum interea aliquid est, desertae vivimus. |
| 12 | vobis cum uno semel ubi aetatem agere decretumst viro, |
| 13 | quoius mos maxumest consimili' vostrum, hi se ad vos adplicant. |
| 14 | hoc beneficio utrique ab utrisque vero devincimini, |
| 15 | ut numquam ulla amori vostro incidere possit calamitas. |
| 16 | AN. nescio alias: mequidem semper scio fecisse sedulo |
| 17 | ut ex illiu' commodo meum compararem commodum. CL. ah |
| 18 | ergo, mea Antiphila, tu nunc sola reducem me in patriam facis; |
| 19 | nam dum abs te absum omnes mihi labores fuere quos cepi leves |
| 20 | praeter quam tui carendum quod erat. SY. credo. CL. Syre, vix suffero: |
| 21 | hocin me miserum non licere meo modo ingenium frui! |
| 22 | SY. immo ut patrem tuom vidi esse habitum, diu etiam duras dabit. |
| 23 | BA. quisnam hic adulescens est qui intuitur nos? AN. ah retine me, obsecro! |
| 24 | BA. amabo quid tibist? AN. disperii, perii misera! BA. quid stupes, |
| 25 | Antiphila? AN. videon Cliniam an non? BA. quem vides? |
| 26 | CL. salve, anime mi. AN. o mi Clinia, salve. CL. ut vales? |
| 27 | AN. salvom venisse gaudeo. CL. teneone te, |
| 28 | Antiphila, maxume animo exspectatam meo? |
| 29 | SY. ite intro; nam vos iamdudum exspectat senex. |