Terentius, Eunuchus, 5, Scaena VI. Pythias Parmeno
| 1 | PY. Numquam edepol quicquam iamdiu quod mage vellem evenire |
| 2 | mi evenit quam quod modo senex intro ad nos venit errans. |
| 3 | mihi solae ridiculo fuit quae quid timeret scibam. |
| 4 | PA. quid hoc autemst? PY. nunc id prodeo ut conveniam Parmenonem. |
| 5 | sed ubi obsecro est? PA. me quaerit haec. PY. atque eccum video: adibo. |
| 6 | PA. quid est, inepta? quid tibi vis? quid rides? pergin? PY. perii: |
| 7 | defessa iam sum misera te ridendo. PA. quid ita? PY. rogitas? |
| 8 | numquam pol hominem stultiorem vidi nec videbo. ah |
| 9 | non possum sati' narrare quos ludos praebueris intus |
| 10 | at etiam primo callidum et disertum credidi hominem. |
| 11 | quid? ilicone credere ea quae dixi oportuit te? |
| 12 | an paenitebat flagiti, te auctore quod fecisset |
| 13 | adulescens, ni miserum insuper etiam patri indicares? |
| 14 | nam quid illi credis animi tum fuisse, ubi vestem vidit |
| 15 | illam esse eum indutum pater? quid est? iam scis te perisse? |
| 16 | PA. ehem quid dixti, pessuma? an mentita es? etiam rides? |
| 17 | itan lepidum tibi visumst, scelus, nos inridere? PY. nimium. |
| 18 | PA. siquidem istuc inpune habueris . . ! PY. verum? PA. reddam hercle. PY. credo: |
| 19 | sed in diem istuc, Parmeno, est fortasse quod minare. |
| 20 | tu iam pendebi' qui stultum adulescentulum nobilitas |
| 21 | flagitiis et eundem indicas: uterque in te exempla edent. |
| 22 | PA. nullus sum. PY. hic pro illo munere tibi honos est habitus: abeo. |
| 23 | PA. egomet meo indicio miser quasi sorex hodie perii. |