Terentius, Eunuchus, 2, Scaena I. Phaedria Parmeno
| 1 | PH. Fac, ita ut iussi, deducantur isti. PA. faciam. PH. at diligenter. |
| 2 | PA. fiet. PH. at mature. PA. fiet. PH. satine hoc mandatumst tibi? PA. ah |
| 3 | rogitare, quasi difficile sit! |
| 4 | utinam tam aliquid invenire facile possis, Phaedria, |
| 5 | quam hoc peribit. PH. ego quoque una pereo, quod mist carius; |
| 6 | ne istuc tam iniquo patiare animo. PA. minime: qui effectum dabo. |
| 7 | sed numquid aliud imperas? |
| 8 | PH. munu' nostrum ornato verbis, quod poteris, et istum aemulum, |
| 9 | quod poteris, ab ea pellito. |
| 10 | PA. memini, tam etsi nullu' moneas. PH. ego rus ibo atque ibi manebo. |
| 11 | PA. censeo. PH. sed heus tu. PA. quid vis? PH. censen posse me obfirmare et |
| 12 | perpeti ne redeam interea? PA. tene? non hercle arbitror; |
| 13 | nam aut iam revortere aut mox noctu te adiget horsum insomnia. |
| 14 | PH. opu' faciam, ut defetiger usque, ingratiis ut dormiam. |
| 15 | PA. vigilabi' lassus: hoc plus facies. PH. abi, nil dicis, Parmeno. |
| 16 | eiciunda hercle haec est mollities animi; nimi' me indulgeo. |
| 17 | tandem non ego illam caream, si sit opu', vel totum triduom? PA. hui |
| 18 | univorsum triduom? vide quid agas. PH. stat sententia.- |
| 19 | PA. di boni, quid hoc morbist? adeon homines inmutarier |
| 20 | ex amore ut non cognoscas eundem esse! hoc nemo fuit |
| 21 | minus ineptu', mage severu' quisquam nec mage continens. |
| 22 | sed quis hic est qui huc pergit? attat hic quidem est parasitus Gnatho |
| 23 | militis: ducit secum una virginem dono huic. papae |
| 24 | facie honesta! mirum ni ego me turpiter hodie hic dabo |
| 25 | cum meo decrepito hoc eunucho. haec superat ipsam Thaidem. |