Terentius, Andria, 5, Scaena IV. Crito Chremes Simo Pamphilus
| 1 | CR. Mitte orare. una harum quaevis causa me ut faciam monet, |
| 2 | vel tu vel quod verumst vel quod ipsi cupio Glycerio. |
| 3 | CH. Andrium ego Critonem video? certe is est. CR. salvo' sis, Chreme. |
| 4 | CH. quid tu Athenas insolens? CR. evenit. sed hicinest Simo? |
| 5 | CH. hic. CR. Simo . . SI. men quaeris? eho tu, Glycerium hinc civem esse ais? |
| 6 | CR. tu negas? SI. itane huc paratus advenis? CR. qua re? SI. rogas? |
| 7 | tune inpune haec facias? tune hic homines adulescentulos |
| 8 | inperitos rerum, eductos libere, in fraudem inlicis? |
| 9 | sollicitando et pollicitando eorum animos lactas? CR. sanun es? |
| 10 | SI. ac meretricios amores nuptiis conglutinas? |
| 11 | PA. perii, metuo ut substet hospes. CH. si, Simo, hunc noris satis, |
| 12 | non ita arbitrere: bonus est hic vir. SI. hic vir sit bonus? |
| 13 | itane adtemperate evenit, hodie in ipsis nuptiis |
| 14 | ut veniret, antehac numquam? est vero huic credundum, Chreme. |
| 15 | PA. ni metuam patrem, habeo pro illa re illum quod moneam probe. |
| 16 | SI. sycophanta. CR. hem. CH. sic, Crito, est hic: mitte. CR. videat qui siet. |
| 17 | si mihi perget quae volt dicere, ea quae non volt audiet. |
| 18 | ego istaec moveo aut curo? non tu tuom malum aequo animo feras! |
| 19 | nam ego quae dico vera an falsa audierim iam sciri potest. |
| 20 | Atticus quidam olim navi fracta ad Andrum eiectus est |
| 21 | et istaec una parva virgo. tum ille egens forte adplicat |
| 22 | primum ad Chrysidis patrem se. SI. fabulam inceptat. CH. sine. |
| 23 | CR. itane vero obturbat? CH. perge. CR. Tu - is mihi cognatus fuit |
| 24 | qui eum recepit. ibi ego audivi ex illo sese esse Atticum. |
| 25 | is ibi mortuost. CH. eius nomen? CR. nomen tam cito? Phania? hem |
| 26 | perii! verum hercle opinor fuisse Phaniam; hoc certo scio, |
| 27 | Rhamnusium se aiebat esse. CH. o Iuppiter! CR. eadem haec, Chreme, |
| 28 | multi alii in Andro tum audivere. CH. utinam id sit quod spero! eho dic mihi, |
| 29 | quid eam tum? suamne esse aibat? CR. non. CH. quoiam igitur? CR. fratri' filiam. |
| 30 | CH. certe meast. CR. quid ais? SI. quid tu ais? PA. arrige auris, Pamphile! |
| 31 | SI. qui credi'? CH. Phania illic frater meu' fuit. SI. noram et scio. |
| 32 | CH. is bellum hinc fugiens meque in Asiam persequens proficiscitur: |
| 33 | tum illam relinquere hic est veritus. postilla nunc primum audio |
| 34 | quid illo sit factum. PA. vix sum apud me: ita animu' commotust metu |
| 35 | spe gaudio, mirando tanto tam repentino hoc bono. |
| 36 | SI. ne istam multimodis tuam inveniri gaudeo. PA. credo, pater. |
| 37 | CH. at mi unu' scrupulus etiam restat qui me male habet. PA. dignus es |
| 38 | cum tua religione, odium: nodum in scirpo quaeri'. CR. quid istuc est? |
| 39 | CH. nomen non convenit. CR. fuit hercle huic aliud parvae. CH. quod, Crito? |
| 40 | numquid meministi? CR. id quaero. PA. egon huiu' memoriam patiar meae |
| 41 | voluptati obstare, quom ego possim in hac re medicari mihi? |
| 42 | heus, Chreme, quod quaeri', Pasibulast. CH. ipsa east. CR. east. |
| 43 | PA. ex ipsa miliens audivi. SI. omnis nos gaudere hoc, Chreme, |
| 44 | te credo credere. CH. ita me di ament, credo. PA. quod restat, pater . . |
| 45 | SI. iamdudum res redduxit me ipsa in gratiam. PA. o lepidum patrem! |
| 46 | de uxore, ita ut possedi, nil mutat Chremes? CH. causa optumast; |
| 47 | nisi quid pater ait aliud. PA. nempe id. SI. scilicet. CH. dos, Pamphile, est |
| 48 | decem talenta. PA. accipio. CH. propero ad filiam. eho mecum, Crito; |
| 49 | nam illam me credo haud nosse. - SI. quor non illam huc transferri iubes? |
| 50 | PA. recte admones: Davo ego istuc dedam iam negoti. SI. non potest. |
| 51 | PA. qui? SI. quia habet aliud magis ex sese et maiu'. PA. quidnam? SI. vinctus est. |
| 52 | PA. pater, non recte vinctust. SI. haud ita iussi. PA. iube solvi, obsecro. |
| 53 | SI. age fiat. PA. at matura. SI. eo intro. PA. o faustum et felicem diem! |