Terentius, Andria, 4, Scaena V. Crito Mysis Davos
| 1 | CR. In hac habitasse platea dictumst Chrysidem, |
| 2 | quae sese inhoneste optavit parere hic ditias |
| 3 | potius quam honeste in patria pauper viveret: |
| 4 | eius morte ea ad me lege redierunt bona. |
| 5 | sed quos perconter video: salvete. MY. obsecro, |
| 6 | quem video? estne hic Crito sobrinu' Chrysidis? |
| 7 | is est. CR. o Mysis, salve! MY. salvo' sis, Crito. |
| 8 | CR. itan Chrysis? hem. MY. nos quidem pol miseras perdidit. |
| 9 | CR. quid vos? quo pacto hic? satine recte? MY. nosne? sic |
| 10 | ut quimus, aiunt, quando ut volumu' non licet. |
| 11 | CR. quid Glycerium? iam hic suos parentis repperit? |
| 12 | MY. utinam! CR. an nondum etiam? haud auspicato huc me appuli; |
| 13 | nam pol, si id scissem, numquam huc tetulissem pedem. |
| 14 | semper eiu' dictast esse haec atque habitast soror; |
| 15 | quae illius fuere possidet: nunc me hospitem |
| 16 | litis sequi quam id mihi sit facile atque utile |
| 17 | aliorum exempla commonent. simul arbitror |
| 18 | iam aliquem esse amicum et defensorem ; nam fere |
| 19 | grandiuscula iam profectast illinc: clamitent |
| 20 | me sycophantam, hereditatem persequi |
| 21 | mendicum. tum ipsam despoliare non lubet. |
| 22 | MY. o optume hospes! pol, Crito, antiquom obtines. |
| 23 | CR. duc me ad eam, quando huc veni, ut videam. MY. maxume. |
| 24 | DA. sequar hos: nolo me in tempore hoc videat senex. |