Terentius, Andria, 4, Scaena I. Charinus Pamphilus Davos
| 1 | CH. Hoccinest credibile aut memorabile, |
| 2 | tanta vecordia innata quoiquam ut siet |
| 3 | ut malis gaudeant atque ex incommodis |
| 4 | alterius sua ut comparent commoda? ah |
| 5 | idnest verum? immo id est genus hominum pessumum in |
| 6 | denegando modo quis pudor paullum adest; |
| 7 | post ubi tempu' promissa iam perfici, |
| 8 | tum coacti necessario se aperiunt, |
| 9 | et timent et tamen res premit denegare; |
| 10 | ibi tum eorum inpudentissuma oratiost |
| 11 | 'quis tu es? quis mihi es? quor meam tibi? heus |
| 12 | proxumus sum egomet mihi.' |
| 13 | at tamen 'ubi fides?' si roges, |
| 14 | nil pudet hic, ubi opus [est]; illi ubi nil opust, ibi verentur. |
| 15 | sed quid agam? adeon ad eum et cum eo iniuriam hanc expostulem? |
| 16 | ingeram mala multa? atque aliqui' dicat 'nil promoveris': |
| 17 | multum: molestu' certe fuero atque animo morem gessero. |
| 18 | PA. Charine, et me et te inprudens, nisi quid di respiciunt, perdidi. |
| 19 | CH. itane 'inprudens'? tandem inventast causa: solvisti fidem. |
| 20 | PA. quid 'tandem'? CH. etiamnunc me ducere istis dictis postulas? |
| 21 | PA. quid istuc est? CH. postquam me amare dixi, conplacitast tibi. |
| 22 | heu me miserum qui tuom animum ex animo spectavi meo! |
| 23 | PA. falsus es. CH. non tibi sat esse hoc solidum visumst gaudium, |
| 24 | nisi me lactasses amantem et falsa spe produceres? |
| 25 | habeas. PA. habeam? ah nescis quantis in malis vorser miser |
| 26 | quantasque hic suis consiliis mihi conflavit sollicitudines |
| 27 | meu' carnufex. CH. quid istuc tam mirumst de te si exemplum capit? |
| 28 | PA. haud istuc dicas, si cognoris vel me vel amorem meum. |
| 29 | CH. scio: cum patre altercasti dudum et is nunc propterea tibi |
| 30 | suscenset nec te quivit hodie cogere illam ut duceres. |
| 31 | PA. immo etiam, quo tu minu' scis aerumnas meas, |
| 32 | haec nuptiae non adparabantur mihi |
| 33 | nec postulabat nunc quisquam uxorem dare. |
| 34 | CH. scio: tu coactu' tua voluntate es. PA. mane: |
| 35 | nondum scis. CH. scio equidem illam ducturum esse te. |
| 36 | PA. quor me enicas? hoc audi: numquam destitit |
| 37 | instare ut dicerem me ducturum patri; |
| 38 | suadere orare usque adeo donec perpulit. |
| 39 | CH. quis homo istuc? PA. Davo' CH.Davos? PA. interturbat. CH. quam ob rem? PA. nescio; |
| 40 | nisi mihi deos sati' scio fuisse iratos qui auscultaverim. |
| 41 | CH. factum hoc est, Dave? DA. factum. CH. hem quid ais? scelus! |
| 42 | at tibi di dignum factis exitium duint! |
| 43 | eho dic mi, si omnes hunc coniectum in nuptias |
| 44 | inimici vellent, quod nisi hoc consilium darent? |
| 45 | DA. deceptu' sum, at non defetigatus. PA. scio. |
| 46 | DA. hac non successit, alia adoriemur via: |
| 47 | nisi si id putas, quia primo processit parum, |
| 48 | non posse iam ad salutem convorti hoc malum. |
| 49 | PA. immo etiam; nam sati' credo, si advigilaveris, |
| 50 | ex unis geminas mihi conficies nuptias. |
| 51 | DA. ego, Pamphile, hoc tibi pro servitio debeo, |
| 52 | conari manibu' pedibu' noctesque et dies, |
| 53 | capitis periclum adire, dum prosim tibi; |
| 54 | tuomst, siquid praeter spem evenit, mi ignoscere. |
| 55 | parum succedit quod ago; at facio sedulo. |
| 56 | vel meliu' tute reperi, me missum face. |
| 57 | PA. cupio: restitue in quem me accepisti locum. |
| 58 | DA. faciam. PA. at iam hoc opust. DA. em . . sed mane; concrepuit a Glycerio ostium. |
| 59 | PA. nil ad te. DA. quaero. PA. hem nuncin demum? DA. at iam hoc tibi inventum dabo. |