Terentius, Andria, 3, Scaena V. Pamphilus Davos
| 1 | PA. Ubi illicest scelu' qui perdidit me? DA. perii. PA. atque hoc confiteor iure |
| 2 | mi obtigisse, quandoquidem tam iners, tam nulli consili sum. |
| 3 | servon fortunas meas me commisisse futtili! |
| 4 | ego pretium ob stultitiam fero: sed inultum numquam id auferet. |
| 5 | DA. posthac incolumem sat scio [fore] me, nunc si devito hoc malum. |
| 6 | PA. nam quid ego nunc dicam patri? negabon velle me, modo |
| 7 | qui sum pollicitu' ducere? qua audacia id facere audeam? |
| 8 | nec quid nunc me faciam scio. DA. nec mequidem, atque id ago sedulo. |
| 9 | dicam aliquid me inventurum, ut huic malo aliquam productem moram. |
| 10 | PA. oh! DA. visu' sum PA. eho dum, bone vir, quid ais? viden me consiliis tuis |
| 11 | miserum inpeditum esse? DA. at iam expediam. PA. expedies? DA. certe, Pamphile. |
| 12 | PA. nempe ut modo. DA. immo meliu' spero. PA. oh tibi ego ut credam, furcifer? |
| 13 | tu rem inpeditam et perditam restituas? em quo fretu' sim, |
| 14 | qui me hodie ex tranquillissuma re coniecisti in nuptias. |
| 15 | an non dixi esse hoc futurum? DA. dixti. PA. quid meritu's? DA. crucem. |
| 16 | sed sine paullulum ad me redeam: iam aliquid dispiciam. PA. ei mihi, |
| 17 | quom non habeo spatium ut de te sumam supplicium ut volo! |
| 18 | namque hoc tempu' praecavere mihi me, haud te ulcisci sinit. |