Terentius, Andria, 3, Scaena III. Simo Chremes
| 1 | SI. Iubeo Chremetem . . CH. o te ipsum quaerebam. SI. et ego te. CH. optato advenis. |
| 2 | aliquot me adierunt, ex te auditum qui aibant hodie filiam |
| 3 | meam nubere tuo gnato; id viso tune an illi insaniant. |
| 4 | SI. ausculta pauca: et quid ego te velim et tu quod quaeris scies. |
| 5 | CH. ausculto: loquere quid velis. |
| 6 | SI. per te deos oro et nostram amicitiam, Chreme, |
| 7 | quae incepta a parvis cum aetate adcrevit simul, |
| 8 | perque unicam gnatam tuam et gnatum meum, |
| 9 | quoius tibi potestas summa servandi datur, |
| 10 | ut me adiuves in hac re atque ita uti nuptiae |
| 11 | fuerant futurae, fiant. CH. ah ne me obsecra: |
| 12 | quasi hoc te orando a me impetrare oporteat. |
| 13 | alium esse censes nunc me atque olim quom dabam? |
| 14 | si in remst utrique ut fiant, accersi iube; |
| 15 | sed si ex ea re plus malist quam commodi |
| 16 | utrique, id oro te in commune ut consulas, |
| 17 | quasi si illa tua sit Pamphilique ego sim pater. |
| 18 | SI. immo ita volo itaque postulo ut fiat, Chreme, |
| 19 | neque postulem abs te ni ipsa res moneat. CH. quid est? |
| 20 | SI. irae sunt inter Glycerium et gnatum. CH. audio. |
| 21 | SI. ita magnae ut sperem posse avelli. CH. fabulae! |
| 22 | SI. profecto sic est. CH. sic hercle ut dicam tibi: |
| 23 | amantium irae amoris integratiost. |
| 24 | SI. em id te oro ut ante eamu', dum tempus datur |
| 25 | dumque eius lubido occlusast contumeliis, |
| 26 | priu' quam harum scelera et lacrumae confictae dolis |
| 27 | redducunt animum aegrotum ad misericordiam, |
| 28 | uxorem demu'. spero consuetudine et |
| 29 | coniugio liberali devinctum, Chreme, |
| 30 | dehinc facile ex illis sese emersurum malis. |
| 31 | CH. tibi ita hoc videtur; at ego non posse arbitror |
| 32 | neque illum hanc perpetuo habere neque me perpeti. |
| 33 | SI. qui scis ergo istuc, nisi periclum feceris? |
| 34 | CH. at istuc periclum in filia fieri gravest. |
| 35 | SI. nempe incommoditas denique huc omnis redit |
| 36 | si eveniat, quod di prohibeant, discessio. |
| 37 | at si corrigitur, quot commoditates vide: |
| 38 | principio amico filium restitueris, |
| 39 | tibi generum firmum et filiae invenies virum. |
| 40 | CH. quid istic? si ita istuc animum induxti esse utile, |
| 41 | nolo tibi ullum commodum in me claudier. |
| 42 | SI. merito te semper maxumi feci, Chreme. |
| 43 | CH. sed quid ais? SI. quid? CH. qui scis eos nunc discordare inter se? |
| 44 | SI. ipsu' mihi Davo', qui intumust eorum consiliis, dixit; |
| 45 | et is mihi persuadet nuptias quantum queam ut maturem. |
| 46 | num censes faceret, filium nisi sciret eadem haec velle? |
| 47 | tute adeo iam eius audies verba. [heus] evocate huc Davom. |
| 48 | atque eccum video ipsum foras exire. |