Terentius, Andria, 2, Scaena I. Charinus Byrria Pamphilus
| 1 | CH. Quid ais, Byrria? daturne illa Pamphilo hodie nuptum? BY. sic est. |
| 2 | CH. qui scis? BY. apud forum modo e Davo audivi. CH. vae misero |
| 3 | ut animus in spe atque in timore usque antehac attentus fuit, |
| 4 | ita, postquam adempta spes est, lassu' cura confectus stupet. |
| 5 | BY. quaeso edepol, Charine, quoniam non potest id fieri quod vis, |
| 6 | id velis quod possit. CH. nil volo aliud nisi Philumenam. BY. ah |
| 7 | quanto satiust te id dare operam qui istum amorem ex animo amoveas |
| 8 | quam id loqui quo mage lubido frustra incendatur tua! |
| 9 | CH. facile omnes quom valemu' recta consilia aegrotis damus. |
| 10 | tu si hic sis aliter sentias. BY. age age, ut lubet. CH. sed Pamphilum |
| 11 | video. omnia experiri certumst priu' quam pereo. BY. quid hic agit? |
| 12 | CH. ipsum hunc orabo, huic supplicabo, amorem huic narrabo meum: |
| 13 | credo impetrabo ut aliquot saltem nuptiis prodat dies: |
| 14 | interea fiet aliquid, spero. BY. id 'aliquid' nil est. CH. Byrria, |
| 15 | quid tibi videtur? adeon ad eum? BY. quidni? si nil impetres, |
| 16 | ut te arbitretur sibi paratum moechum, si illam duxerit. |
| 17 | CH. abin hinc in malam rem cum suspicione istac, scelus? |
| 18 | PA. Charinum video. salve. CH. o salve, Pamphile: |
| 19 | ad te advenio spem salutem auxilium consilium expetens. |
| 20 | PA. neque pol consili locum habeo neque ad auxilium copiam. |
| 21 | sed istuc quidnamst? CH. hodie uxorem ducis? PA. aiunt. CH. Pamphile, |
| 22 | si id facis, hodie postremum me vides. PA. quid ita? CH. ei mihi, |
| 23 | vereor dicere: huic dic quaeso, Byrria. BY. ego dicam. PA. quid est? |
| 24 | BY. sponsam hic tuam amat. PA. ne iste haud mecum sentit. eho dum dic mihi: |
| 25 | num quid nam ampliu' tibi cum illa fuit, Charine? CH. aha, Pamphile, |
| 26 | nil. PA. quam vellem! CH. nunc te per amicitiam et per amorem obsecro, |
| 27 | principio ut ne ducas. PA. dabo equidem operam. CH. sed si id non potest |
| 28 | aut tibi nuptiae hae sunt cordi, PA. cordi! CH. saltem aliquot dies |
| 29 | profer, dum proficiscor aliquo ne videam. PA. audi nunciam: |
| 30 | ego, Charine, ne utiquam officium liberi esse hominis puto, |
| 31 | quom is nil mereat, postulare id gratiae adponi sibi. |
| 32 | nuptias effugere ego istas malo quam tu adipiscier. |
| 33 | CH. reddidisti animum. PA. nunc siquid potes aut tu aut hic Byrria, |
| 34 | facite fingite invenite efficite qui detur tibi; |
| 35 | ego id agam mihi qui ne detur. CH. sat habeo. PA. Davom optume |
| 36 | video, quoius consilio fretu' sum. CH. at tu hercle haud quicquam mihi, |
| 37 | nisi ea quae nil opu' sunt scire. fugin hinc? BY. ego vero ac lubens. |