Terentius, Adelphi, 5, Scaena IX. Syrus Demea Micio Aeschinus
| 1 | SY. Factumst quod iussisti, Demea. |
| 2 | DE. Frugi homo's. ergo edepol hodie mea quidem sententia |
| 3 | iudico Syrum fieri esse aequom liberum. MI. Istunc liberum? |
| 4 | quodnam ob factum? DE. Multa. SY. o noster Demea, edepol vir bonus: |
| 5 | ego istos vobis usque a pueris curavi ambos sedulo; |
| 6 | docui, monui, bene praecepi semper quae potui omnia. |
| 7 | DE. Res apparet: et quidem porro haec, opsonare cum fide, |
| 8 | scortum adducere, adparare de die convivium: |
| 9 | non mediocris hominis haec sunt officia. SY. O lepidum caput! |
| 10 | DE. Postremo hodie in psaltria ista emunda hic adiutor fuit, |
| 11 | hic curavit: prodesse aequomst. alii meliores erunt. |
| 12 | denique hic volt fieri. MI. Vin tu hoc fieri? AE. Cupio. MI. Si quidem |
| 13 | tu vis: Syre, eho accede huc ad me: liber esto. SY. Bene facis; |
| 14 | omnibus gratiam habeo, et seorsum tibi praeterea, Demea. |
| 15 | DE. Gaudeo. AE. Et ego. SY. Credo: utinam hoc perpetuom fiat gaudium, |
| 16 | Phrygiam ut uxorem meam una mecum videam liberam! |
| 17 | DE. Optumam istam mulierem. SY. Et quidem tuo nepoti huius filio |
| 18 | hodie prima mammam dedit haec. DE. Hercle vero serio, |
| 19 | siquidem prima dedit, hau dubiumst quin emitti aequom siet. |
| 20 | MI. Ob eam rem? DE. Ob eam: postremo a me argentum quantist sumito. |
| 21 | SY. Di tibi, Demea, omnia omnes semper optata offerant! |
| 22 | MI. Syre, processisti hodie pulcre. DE. Siquidem porro, Micio, |
| 23 | hi tuom officium facies, atque huic aliquid paulum prae manu |
| 24 | dederis, unde utatur: reddet tibi cito. MI. Istoc vilius. |
| 25 | AE. Frugi homost. SY. Reddam hercle, da modo. AE. Age, pater! MI. Post consulam. |
| 26 | DE. Faciet. SY. O vir optume! AE. O pater mi festivissume! |
| 27 | MI. Quid istuc? quae res tam repente mores mutavit tuos |
| 28 | quod prolubium? quae istaec subitast largitas? DE. Dicam tibi: |
| 29 | ut id ostenderem, quod te isti facilem et festivom putant, |
| 30 | id non fieri ex vera vita neque adeo ex aequo et bono, |
| 31 | sed ex adsentando indulgendo et largiendo, Micio. |
| 32 | nunc adeo si ob eam rem vobis mea vita invisa, Aeschine, est, |
| 33 | quia non iusta iniusta prorsus omnia omnino obsequor, |
| 34 | missam facio: ecfundite, emite, facite quod vobis lubet. |
| 35 | sed si id voltis potius, quae vos propter adulescentiam |
| 36 | minus videtis, magis inpense cupitis, consulitis parum, |
| 37 | haec reprehendere et corrigere quem, obsecundare in loco: |
| 38 | ecce me qui id faciam vobis. AE. Tibi, pater, permittimus: |
| 39 | plus scis quod opus factost. sed de fratre quid fiet? DE. Sino: |
| 40 | habeat; in istac finem faciat. MI. Istuc recte. CANTOR. Plaudite. |