Terentius, Adelphi, 4, Scaena II. Demea Ctesipho Syrus
| 1 | DE. Ne ego homo sum infelix: fratrem nusquam invenio gentium: |
| 2 | praeterea autem, dum illum quaero, a villa mercennarium |
| 3 | vidi: is filium negat esse ruri: nec quid agam scio. |
| 4 | CT. Syre! SY. Quid est? CT. Men quaerit? SY. Verum. CT. Perii. SY. Quin tu animo bono es. |
| 5 | DE. Quid hoc malum infelicitatis! nequeo satis decernere |
| 6 | nisi me credo huic esse natum rei, ferundis miseriis. |
| 7 | primus sentio mala nostra: primus rescisco omnia: |
| 8 | primus porro obnuntio: aegre solus, siquid fit, fero. |
| 9 | SY. Rideo hunc: primum ait se scire: is solus nescit omnia. |
| 10 | DE. nunc redeo: si forte frater redierit viso. CT. Syre, |
| 11 | obsecro, vide ne ille huc prorsus se inruat. SY. Etiam taces? |
| 12 | ego cavebo. CT. Numquam hercle hodie ego istuc committam tibi: |
| 13 | nam me iam in cellam aliquam cum illa concludam: id tutissumumst. - |
| 14 | SY. Age, tamen ego hunc amovebo. DE. Sed eccum sceleratum Syrum. |
| 15 | SY. Non hercle hic qui volt durare quisquam, si sic fit, potest. |
| 16 | scire equidem volo, quot mihi sint domini: quae haec est miseria! |
| 17 | DE. Quid ille gannit? quid volt? quid ais, bone vir? est frater domi? |
| 18 | SY. Quid malum bone vir mihi narras? equidem perii. DE. Quid tibi est? |
| 19 | SY. Rogitas? Ctesipho me pugnis miserum et istam psaltriam |
| 20 | usque occidit. DE. Hem, quid narras? SY. Em vide ut discidit labrum. |
| 21 | DE. Quam ob rem? SY. Me inpulsore hanc emptam esse ait. DE. Non tu eum rus hinc modo |
| 22 | produxe aibas? SY. Factum: verum venit post insaniens: |
| 23 | nil pepercit. non puduisse verberare hominem senem! |
| 24 | quem ego modo puerum tantillum inmanibus gestavi meis. |
| 25 | DE. Laudo: Ctesipho, patrissas: abi, virum te iudico. |
| 26 | SY. Laudas? ne ille continebit posthac, si sapiet, manus. |
| 27 | DE. Fortiter. SY. Perquam, quia miseram mulierem et me servolum, |
| 28 | qui referire non audebam, vicit: hui, perfortiter. |
| 29 | DE. Non potuit melius. idem quod ego sensit, te esse huic rei caput. |
| 30 | sed estne frater intus? SY. Non est. DE. Ubi illum inveniam cogito. |
| 31 | SY. Scio ubi sit, verum hodie numquam monstrabo. DE. Hem, quid ais? SY. Ita. |
| 32 | DE. Dimminuetur tibi quidem iam cerebrum. SY. At nomen nescio |
| 33 | illius hominis, sed locum novi ubi sit. DE. Dic ergo locum. |
| 34 | SY. Nostin porticum apud macellum hac deorsum? DE. Quid ni noverim? |
| 35 | SY. Praeterito recta platea sursum hanc: ubi eo veneris, |
| 36 | clivos deorsum vorsum est: istac praecipitato; postea |
| 37 | est ad hanc manum sacellum: ibi angiportum propter est, |
| 38 | DE. Quanam? SY. Illi ubi etiam caprificus magna est. DE. Novi. SY. Hac pergito. |
| 39 | DE. Id quidem angiportum non est pervium. SY. Verum hercle: vah, |
| 40 | censen hominem me esse? erravi: in porticum rursum redi: |
| 41 | sane hac multo propius ibis et minor est erratio. |
| 42 | scin Cratini huius ditis aedes? DE. Scio. SY. Ubi eas praeterieris, |
| 43 | ad sinistram hac recta platea; ubi ad Dianae veneris, |
| 44 | ito ad dextram: prius quam ad portam venias, apud ipsum lacum |
| 45 | est pistrilla, ei exadvorsum fabrica: ibist. DE. Quid ibi facit? |
| 46 | SY. Lectulos illi salignis pedibus faciundos dedit. |
| 47 | DE. Ubi potetis vos? bene sane. sed cesso ad eum pergere. - |
| 48 | SY. I sane: ego te exercebo hodie, ut dignus es, silicernium. |
| 49 | Aeschinus otiose cessat; prandium corrumpitur; |
| 50 | Ctesipho autem in amorest totus. ego iam prospiciam mihi: |
| 51 | nam iam abibo atque unum quidquid, quod quidem erit bellissumum, |
| 52 | carpam et cyathos sorbilans paulatim hunc producam diem. |