Terentius, Adelphi, 3, Scaena IV. Hegio Demea Geta (Pamphila)
| 1 | HE.Pro di inmortales, facinus indignum, Geta, |
| 2 | quod narras t GE. Sic est factum. HE. EX illan familia |
| 3 | tam inliberale esse ortum facinus! o Aeschine, |
| 4 | pol haud paternum istuc dedisti. DE. Videlicet |
| 5 | de psaltria hae audivit: id illi nunc dolet |
| 6 | alieno. at pater? is nihili pendit: ei mihi, |
| 7 | utinam hic prope adesset alicubi atque audiret haec! |
| 8 | HE. Nisi facient quae illos aequomst, haud sic auferent. |
| 9 | GE. In te spes omnis, Hegio, nobis sitast: |
| 10 | te solum habemus, tu es patronus, tu pater: |
| 11 | tibi moriens ille nos commendavit senex: |
| 12 | si deseris tu, periimus. HE. Cave dixeris: |
| 13 | neque faciam neque me satis pie posse arbitror. |
| 14 | DE. Adibo. saluere Hegionem plurumum |
| 15 | iubeo. HE. Oh, te quaerebam ipsum: salve, Demea. |
| 16 | DE. Quid autem? HE. Maior filius tuos Aeschinus, |
| 17 | quem adoptandum dedisti fratri, veque boni |
| 18 | neque liberalis functus officiumst viri. |
| 19 | DE. Quid istuc est? HE. Nostrum amicum voras Simulum |
| 20 | aequalem? DE. Quid ni? HE. Filiam eius virginem |
| 21 | vitiavit. DE. Hem! HE. Mane: nondum audisti, Demea, |
| 22 | quod est gravissumum. DE. An quicquam etiam est amplius? |
| 23 | HE. Vero amplius: nam hoc quidem ferundum aliquo modost: |
| 24 | amor persuasit, nox vinum adulescentia: |
| 25 | humanumst. ubi scit factum, ad matrem virginis |
| 26 | venit ipsus ultro lacrumans orans obsecrans |
| 27 | fidem dans, iurans se illam ducturum domum. |
| 28 | ignotumst, tacitumst, creditumst. virgo ex eo |
| 29 | compressu gravidast facta (hic mensis decumus est). |
| 30 | ille bonus vir nobis psaltriam, si dis placet, |
| 31 | paravit quicum vivat, illam deserit. |
| 32 | DE. Pro certon tu istaec dicis? HE. Mater virginis |
| 33 | in mediost, ipsa virgo, res ipsa, hic Geta |
| 34 | praeterea, ut captust servolorum, non malus |
| 35 | neque iners: alit illas, solus omnem familiam |
| 36 | sustentat: hunc abduce, vinci, quaere rem. |
| 37 | GE. Immo hercle extorque, nisi ita factumst, Demea; |
| 38 | postremo non negabit: coram ipsum cedo. |
| 39 | DE. Pudet: nec quid agam nec quid huic respondeam |
| 40 | scio. PA. (intus) Me miseram, differor doloribus. |
| 41 | Iuno Lucina, fer opem: serva me obsecro. HE. Hem, |
| 42 | numnam illa quaeso parturit? GE. Certe, Hegio. |
| 43 | HE. Em illaec fidem nunc vostram inplorat, Demea: |
| 44 | quod ilis vos cogit, id voluntate inpetret. |
| 45 | haec primum ut fiant deos quaeso ut vobis decet. |
| 46 | sin aliter animus voster est, ego, Demea, |
| 47 | summa vi defendam hanc atque illum mortuom. |
| 48 | cognatus mihi erat: una a pueris parvolis |
| 49 | sumus educti: una semper militiae et domi |
| 50 | fuimus: paupertatem una pertulimus gravem. |
| 51 | quapropter nitar faciam experiar, denique |
| 52 | animam relinquam potius quam illas deseram. |
| 53 | quid mihi respondes? DE. Fratrem conveniam, Hegio. |
| 54 | is quod mi de hac re dederit consilium id sequar. |
| 55 | HE. Sed, Demea, hoc tu facito cum animo cogites: |
| 56 | quam vos facillume agitis, quam estis maxume |
| 57 | potentes dites fortunati nobiles, |
| 58 | tam maxume vos aequa aequo animo noscere |
| 59 | oportet, si vos voltis perhiberi probos. |
| 60 | DE. Redito. fient quae fieri aequomst omnia. |
| 61 | HE. Decet te facere. Geta, duc me intro ad Sostratam.- |
| 62 | DE. Non me indicente haec fiunt: utinam hic sit modo |
| 63 | defunctum! verum nimia illaec licentia |
| 64 | profecto evadet in aliquod magnum malum. |
| 65 | ibo ac requiram fratrem, ut in eum haec evomam. |