Terentius, Adelphi, 3, Scaena III. Demea Syrus Dromo
| 1 | DE.Disperii: Ctesiphonem audivi filium |
| 2 | una adfuisse in raptione cum Aeschino. |
| 3 | id misero restat mihi mali, si illum potest, |
| 4 | qui aliquoi reist etiam, eum ad nequitiem adducere. |
| 5 | ubi ego illum quaeram? credo abductum in ganeum |
| 6 | aliquo: persuasit ille inpurus, sat scio. |
| 7 | sed eccum Syrum ire video: iam hinc scibo ubi siet. |
| 8 | atqui hercle hic de grege illost: si me senserit |
| 9 | eum quaeritare, numquam dicet carnufex. |
| 10 | o non ostendam id me velle. SY. Omnem rem modo seni |
| 11 | quo pacto haberet ordine enarravimus. |
| 12 | nil quicquam vidi laetius. DE. Pro Iuppiter, |
| 13 | hominis stultitiam! SY. Conlaudavit filium; |
| 14 | mihi, qui id dedissem consilium, egit gratias. |
| 15 | DE. Disrumpor. SY. Argentum adnumeravit ilico; |
| 16 | dedit praeterea in sumptum dimidium minae: |
| 17 | id distributum sanest ex sententia. DE. Em |
| 18 | huic mandes, siquid recte curatum velis! |
| 19 | SY. Ehem Demea, haud aspex:eram te; quid agitur? |
| 20 | DE. Quid agatur? vostram nequeo mirari satis |
| 21 | rationem. SY. Est hercle inepta, ne dicam dolo, |
| 22 | absurda. piscis ceteros purga, Dromo; |
| 23 | gongrum istum maxumum in aqua sinito ludere |
| 24 | tantisper; ubi ego rediero, exossabitur; |
| 25 | prius nolo. DE. Haecin flagitia! SY. Miquidem non placent, |
| 26 | et clamo saepe. salsamenta haec, Stephanio, |
| 27 | fac macerentur pulcre. DE. Di vostram fidem! |
| 28 | utrum studione id sibi habet an laudi putat |
| 29 | fore, si perdiderit gnatum? vae misero mihi! |
| 30 | videre videor iam diem illum, quom hinc egens |
| 31 | profugiet aliquo militatum. SY. O Demea, |
| 32 | istuc est sapere, non quod ante pedes modost |
| 33 | videre, sed etiam illa quae futura sunt |
| 34 | prospicere. DE. Quid? istaec iam penes vos psaltriast? |
| 35 | SY. Ellam intus. DE. Eho, an domist habiturus? SY. Credo, ut est |
| 36 | dementia. DE. Haecin fieri! SY. Inepta lenitas |
| 37 | patris et facilitas prava. DE. Fratris me quidem |
| 38 | pudet pigetque. SY. Nimium inter vos, Demea, |
| 39 | (non quia ades praesens dico hoc) pernimium interest. |
| 40 | tu quantusquantus mi nisi sapientia es, |
| 41 | ille somnium. sineres vero illum tu tuom |
| 42 | facere haec? DE. Sinerem illum? an non sex totis mensibus |
| 43 | prius olfecissem, quam ille quicquam coeperet? |
| 44 | SY. Vigilantiam tuam tu mihi narras? DE. Sic siet |
| 45 | modo ut nunc est, quaeso. SY. Ut suom quisque esse volt, itast. |
| 46 | DE. Quid eum? vidistin hodie? SY. Tuomne filium? |
| 47 | abigam hunc rus. iam dudum aliquid ruri agere arbitror. |
| 48 | DE. Satin scis ibi esse? SY. Oh, quem egomet produxi. DE. Optumest: |
| 49 | metui ne haereret hic. SY. Atque iratum admodum. |
| 50 | DE. Quid autem? SY. Adortus iurgiost fratrem apud forum |
| 51 | de psaltria ista. DE. Ain vero? SY. Vah, nil reticuit. |
| 52 | nam ut numerabatur forte argentum, intervenit |
| 53 | homo de inproviso: coepit clamare Aeschine, |
| 54 | haecin flagitia facere te! haec te admittere |
| 55 | indigna genere nostro! DE. Oh, lacrumo gaudio. |
| 56 | SY. Non tu hoc argentum perdis, sed vitam tuam. |
| 57 | DE. Salvos sit spero: est similis maiorum suom. SY. Hui! |
| 58 | DE. Syre, praeceptorum plenust istorum ille. SY. Phy! |
| 59 | domi habuit unde disceret. DE. Fit sedulo: |
| 60 | nil praetermitto: consuefacio: denique |
| 61 | inspicere tamquam in speculum in vitas omnium |
| 62 | iubeo atque ex aliis sumere exemplum sibi. |
| 63 | hoc facito. SY. Recte sane. DE. Hoc fugito. SY. Callide. |
| 64 | DE. Hoc laudist. SY. Istaec res est. DE. Hoc vitio datur. |
| 65 | SY. Probissume. DE. Porro autem .. SY. Non hercle otiumst |
| 66 | nunc mi auscultandi. piscis ex sententia |
| 67 | nanctus sum: ei mihi ne corrumpantur cautiost: |
| 68 | nam id nobis tam flagitiumst quam illa, Demea, |
| 69 | non facere vobis, quae modo dixti: et quod queo |
| 70 | conseruis ad eundem istunc praecipio modum: |
| 71 | hoc salsumst, hoc adustumst, hoc lautumst parum: |
| 72 | illud recte: iterum sic memento. sedulo |
| 73 | moneo, quae possum pro mea sapientia: |
| 74 | postremo tamquam in speculum in patinas, Demea, |
| 75 | inspicere iubeo et moneo quid facto usus sit. |
| 76 | inepta haec esse, nos quae facimus, sentio; |
| 77 | verum quid facias? ut homost. ita morem geras. |
| 78 | numquid vis? DE. Mentem vobis meliorem dari. |
| 79 | SY. Tu rus hinc ibis? DE. Recta. SY. Nam quid tu hic agas? |
| 80 | ubi siquid bene praecipias, nemo optemperet. - |
| 81 | DE. Ego vero hinc abeo, quando is, quam ob rem huc veneram, |
| 82 | rus abiit: illum curo unum, ille ad me attinet. |
| 83 | quando ita volt frater, de istoc ipse viderit. |
| 84 | sed quis illic est, quem video procul? estne Hegio |
| 85 | tribulis noster? si satis cerno, is est hercle: vah, |
| 86 | homo amicus nobis iam inde a puero (o di boni, |
| 87 | ne illius modi iam magna nobis civium |
| 88 | penuriast) homo antiqua virtute ac fide. |
| 89 | haud cito mali quid ortum ex hoc sit publice. |
| 90 | quam gaudeo, ubi etiam huius generis reliquias |
| 91 | restare video! ah, vivere etiam nunc lubet. |
| 92 | opperiar hominem hic, ut salutem et conloquar. |