Terentius, Adelphi, 3, Scaena I. Sostrata Canthara
| 1 | SO. Obsecro, mea nutrix, quid nunc fiet? CA. Quid fiat rogas? |
| 2 | recte edepol, spero. SO. Modo dolores, mea tu, occipiunt primulum. |
| 3 | CA. Iam nunc times? quasi numquam adfueris, numquam tute pepereris! |
| 4 | SO. Heu me miseram! habeo neminem, |
| 5 | solae sumus: Geta autem hic non adest, qui arcessat Aeschinum. |
| 6 | CA. Pol is quidem iam hic aderit: nam numquam unum intermittit diem, |
| 7 | quin semper veniat. SO. Solus mearum miseriarumst remedium. |
| 8 | CA. E re nata melius fieri hau potuit quam factumst, era, |
| 9 | quando vitium oblatumst, quod ad illum attinet potissumum, |
| 10 | talem, tali ingenio atque animo, natum ex tanta familia. |
| 11 | SO. Ita pol res est ut dicis: salvos nobis deos quaeso ut siet. |