Terentius, Adelphi, 2, Scaena II. Syrus Sannio
| 1 | SY. Tace, egomet conveniam ipsum: cupide accipiat iam faxo ac bene |
| 2 | dicat secum etiam esse actum. quid istuc, Sannio, est quod te audio |
| 3 | nescio quid concertasse cum ero? SA. Numquam vidi iniquius |
| 4 | certationem comparatam, quam quae hodie inter nos fuit: |
| 5 | ego vapulando, ille verberando, usque ambo defessisumus. |
| 6 | SY. Tua culpa. SA. Quid facerem? SY. Adulescenti morem gestum oportuit. |
| 7 | SA. Qui potui melius, qui hodie usque os praebui? SY. Age, scis quid loquar? |
| 8 | pecuniam in loco neclegere maxumum interdumst lucrum. SA. Hui! |
| 9 | SY.: Metuisti, si nunc de tuo iure concessisses paululum, |
| 10 | o adulescenti esses morigeratus, hominum homo stultissume, |
| 11 | ne non tibi istuc faeneraret. SA. Ego spem pretio non emo. |
| 12 | SY. Numquam rem facies: abi, inescare nescis homines, Sannio. |
| 13 | SA. Credo istuc melius esse: verum ego numquam adeo astutus fui, |
| 14 | quin quidquid possem mallem auferre potius in praesentia. |
| 15 | SY. Novi tuom animum: quasi tanti umquam tibi sint viginti minae |
| 16 | dum huic obsequare. praeterea autem te a;unt proficisci Cyprum, SA. Hem! |
| 17 | SY. coemisse hinc quae illuc veheres multa, navem conductam: hoc scio, |
| 18 | animus tibi pendet. ubi illim ut spero redieris, tum tu hoc ages. |
| 19 | SA. Nusquam pedem. perii hercle: hac illi spe hoc inceperunt. SY. Timet: |
| 20 | inieci scrupulum homini. SA. O scelera: illud vide, |
| 21 | ut in ipso articulo oppressit. emptae mulieres |
| 22 | complures et item hinc alia quae porto Cyprum. |
| 23 | nisi eo ad mercatum venio, damnum maxumumst. |
| 24 | nunc si hoc omitto ac tum agam ubi illinc rediero, |
| 25 | nihil est; refrixerit res: nunc demum venis? |
| 26 | quor passus? ubi eras? ut sit satius perdere |
| 27 | quam hic nunc manere tam diu aut tum persequi. |
| 28 | SY. Iamne enumerasti id quod ad te rediturum putes? |
| 29 | SA. Hocine illo dignumst? hocine incipere Aeschinum, |
| 30 | per oppressionem ut hanc mi eripere postulet! |
| 31 | SY. Labascit. unum hoc habeo: vide si satis placet: |
| 32 | potius quam venias in periclum, Sannio, |
| 33 | servesne an perdas totum, dividuom face. |
| 34 | minas decem conradet alicunde. SA. Ei mihi, |
| 35 | etiam de sorte nunc venio in dubium miser? |
| 36 | pudet nihil? omnis dentis labefecit mihi, |
| 37 | praeterea colaphis tuber est totum caput: |
| 38 | etiam insuper defrudet? nusquam abeo. SY. Ut lubet: |
| 39 | numquid vis quin abeam? SA. Immo hercle hoc quaeso, Syre |
| 40 | utut haec sunt facta, potius quam lites sequar |
| 41 | meum mihi reddatur, saltem quanti emptast. Syre, |
| 42 | scio te antehac non esse usum amicitia mea: |
| 43 | memorem me dices esse et gratum. SY. Sedulo |
| 44 | faciam. sed Ctesiphonem video: laetus est |
| 45 | de amica. SA. Quid quod te oro? SY. Paulisper mane. |