Terentius, Adelphi, 0, III. Prologus
| 1 | Postquam poeta sensit scripturam suam |
| 2 | ab iniquis observari et advorsarios |
| 3 | rapere in peiorem partem quam acturi sumus, |
| 4 | indicio de se ipse erit, vos eritis iudices, |
| 5 | laudin an vitio duci id factum oporteat. |
| 6 | Synapothnescontes Diphili comoediast: |
| 7 | eam Commorientes Plautus fecit fabulam. |
| 8 | in Graeca adulescens est, qui lenoni ieripit |
| 9 | meretricem in prima tabula: eum Plautus locum |
| 10 | reliquit integrum. eum nunc hic sumpsit sibi |
| 11 | in Adelphos, verbum de verbo expressum extulit. |
| 12 | eam nos acturi sumus novam: pernoscite |
| 13 | furtumne factum existumetis an locum |
| 14 | reprehensum, qui praeteritus neclegentiast. |
| 15 | nam quod isti dicunt malivoli, homines nobilis |
| 16 | hunc adiutare adsidueque una scribere: |
| 17 | quod illi maledictum vehemens esse existumant, |
| 18 | eam laudem hic ducit maxumam, quom illis placet, |
| 19 | qui vobis univorsis et populo placent, |
| 20 | quorum opera in bello, in otio, in negotio |
| 21 | suo quisque tempore usust sine superbia. |
| 22 | dehinc ne exspectetis argumentum fabulae: |
| 23 | senes qui primi venient, ei partem aperient, |
| 24 | in agendo partem ostendent. facite aequanimitas |
| 25 | poetae ad scribendum augeat industriam. |