| 1 | lm|aetolis surgit ab arpis|lm atqui non est venturus: unde accipiamus Venerem non quasi deam loqui, sed quasi unam de Troianis - ut in primo 'unius ob iram prodimur', item 'caeli quibus adnuis arcem' - , ne futura ignorare videatur. 'Aetolis' autem 'Arpis' sic dixit, ut Cumas Euboicas: nam de Aetolia Diomedes venit, qui Arpos in Apulia collocavit. |