monumenta.ch > Servius > 67 > 30 > 354 > 30 > 30 > 30 > 30 > 67 > 30 > 30 > 523 > 30 > 30 > 7 > 7 > 241 > 519 > 446 > 217 > 230 > 375 > 527 > 345 > 277 > 244 > 187 > 292 > 250 > 489 > 266 > 381 > 517 > 509 > 492 > 391 > 157 > 487 > 224 > 134 > 309 > 444 > 174 > 153 > 116 > 286 > 490 > 283 > 513 > 507 > 106 > 179 > 142 > 104 > 424 > 137 > 400 > 274 > 463 > 336 > 156 > 7 > 122 > 7 > 115 > 520 > 195 > 293 > 423 > 170 > 458 > 315 > 415 > 470 > 429 > 328 > 402 > 165 > 129 > 161 > 189 > 501 > 540 > 257 > 539 > 175 > 171 > 502 > 256 > 132 > 230 > 525 > 345 > 109 > 451 > 312 > 147 > 447 > 244 > 420 > 547 > 481 > 381 > 113 > 344 > 489 > 391
   

Servius, In Vergilii Georgicis commentarii, 3, Ad v. 391

1 munere sic niveo l. s. c. d. mutat fabulam: nam non Pan, sed Endymion amasse dicitur Lunam.
2 qui spretus pavit pecora candidissima et sic eam in suos inlexit amplexus: cuius rei mystici volunt quandam secretam esse rationem.
3 si credere dignum est tantum de Luna sacrilegium.
4 et aliter: ( fefellit) id est cepit et fefellit.
5 et bene 'si credere dignum est', quia dicturus erat impie in deam.
6 fabula sic est: Pan cum Lunae amore flagraret, ut illi formosus videretur, niveis velleribus se circumdedit atque ita eam ad rem veneriam illexit.
7 huius opinionis auctor est Nicander: nec poterat esse nisi Graecus.
Servius HOME

bav1646.94 bnf7960.42 bnf7962.15 med221.79