monumenta.ch > Servius > 622 > 627 > 241 > 23 > 531 > 485 > 188 > 427 > 557 > 894 > 793 > 539 > 524 > 157 > 296 > 122 > 400 > 495 > 104 > 579 > 499 > 230 > 165 > 538 > 710 > 106 > 865 > 711 > 600 > 832 > 566 > 368 > 529 > 414 > 543 > 817 > 696 > 365 > 340 > 392 > 470 > 678 > 586 > 463 > 536 > 649 > 500 > 662 > 240 > 161 > 624 > 230 > 283 > 471 > 505 > 393 > 718 > 256 > 422 > 171 > 204 > 197 > 141 > 871 > 561 > 271 > 547 > 466 > 415 > 114 > 889 > 679 > 524 > 175 > 564 > 425 > 536 > 465 > 142 > 489 > 227 > 505 > 551 > 204 > 531 > 734 > 418 > 664 > 196 > 422 > 217 > 136 > 886 > 431 > 453 > 439 > 738 > 693 > 832 > 141 > 212 > 156 > 520 > 115 > 637 > 570 > 167 > 848 > 104 > 340 > 454 > 715 > 646 > 21
Servius, In Vergilii Eclogarum commentarii, 9, Ad v. 20 <<<     >>> Ad v. 22

Servius, In Vergilii Eclogarum commentarii, 9, Ad v. 21

1 vel quae sublegi tacitus t. c. n. subaudiendum 'nesciente te'.
2 'sublegi' intercepi.
3 et bene rustica adfectione reminisci se illorum carminum fingit, quae aliquando Vergilio, licet invito, Romam eunte, abstulerat: nam 'sublegi' est furatus sum.
4 unde et sacrilegus dicitur, qui sacra legit, id est furatur: Plautus in Milite "quae etiam nostrum hunc sermonem sublegerat".
Servius HOME

bav1646.40 med221.37