Serenus Sammonicus, Medicinalis, LXII. Vulneribus et reduviae curandis
| 1 | vulnera tabescunt spatio vitiata vetusto, |
| 2 | curaque nil prodest nec ducitur ulla cicatrix. |
| 3 | Sed tamen herbarum tam mira potentia pollet, |
| 4 | ulceris annosi sinus ut coalescere possit, |
| 5 | marrubium si tute coquas illoque liquore |
| 6 | vulnus atrox foveas, cineres vel harundinis altae |
| 7 | inducas leporisve adspersa coagula vino |
| 8 | aut hederam Baccho decoctam aut semen anethi |
| 9 | aut cineres alni tardo cum melle ligentur. |
| 10 | Lumbrici terrae poterunt conducere vulnus |
| 11 | aut facilis lapathi coma latior ulcera purgat, |
| 12 | cum miscetur adeps, sed non ullo sale tactus. |
| 13 | Pinea praeterea vivo cum sulphure cortex |
| 14 | et pice cum spissa iam perdita membra reponit. |