Serenus Sammonicus, Medicinalis, LIII. Nervis incisis vel dolentibus
| 1 | haud quisquam credet disiectos vulnere nervos |
| 2 | ad solitum rursus revocari posse vigorem; |
| 3 | sed prodest terrae lumbricos indere tritos, |
| 4 | quis vetus et rancens sociari axungia debet. |
| 5 | Si vero occultus nervos dolor urit inertes, |
| 6 | vulturis excisos adipes rutamque remittes |
| 7 | aut ceram et tali recreabis languida fotu. |
| 8 | Convenit et calidis pelagi perfundier undis. |
| 9 | Carica vel betis lento cum melle iugetur |
| 10 | aut Baccho madefacta Ceres cum fronde cupressi, |
| 11 | quo poteris fotu recreare rigentia membra. |
| 12 | Sin autem subito replicantur corpora morbo. |
| 13 | Contractos revocat nervos caro sumpta columbae. |