Serenus Sammonicus, Medicinalis, XXXII. Conceptioni et partui
| 1 | inrita coniugii sterilis si munera languent |
| 2 | nec subolis spes est multos iam vana per annos |
| 3 | (femineo fiat vitio res necne, silebo: |
| 4 | hoc poterit magni quartus monstrare Lucreti) - |
| 5 | sed natura tamen medicamine victa potenti |
| 6 | saepe dedit fetus studio curante paratos. |
| 7 | Aut igitur leporis consumit femina vulvam |
| 8 | aut, ovis in stabulis fractas cum ruminat herbas, |
| 9 | pendentem spumam molli deducit ab ore |
| 10 | atque illam meminit mixto potare Falerno. |
| 11 | Mercurialis item capitur communiter herba, |
| 12 | si cubitum noctu coniunx festinat uterque. |
| 13 | Atque ubi iam certum spondet praegnatio fetum, |
| 14 | ut facili vigeat servata puerpera partu, |
| 15 | dictamnum bibitur, cocleae manduntur edules. |
| 16 | Aut qui olim menses minus octo moratus in alvo est |
| 17 | inrumpit thalamos et nexus solvit inertes........... |
| 18 | Repente pulei <potus> quoque amico convenit imbre, |
| 19 | cuius opem veram casus mihi saepe probarunt. |
| 20 | Quin etiam stercus supponunt vulturis atri, |
| 21 | sentiat ut minime partus quam proximus urget. |
| 22 | Ova etiam rutae et fragili miscentur anetho, |
| 23 | quae diluta levi Baccho atque exhausta medentur. |