Serenus Sammonicus, Medicinalis, XXIX. Lumbricis et taeniis aspurgandis
| 1 | quid non adversum miseris mortalibus addit |
| 2 | natura, interno cum viscere taenia serpens |
| 3 | et lumbricus edax vivant inimica creanti? |
| 4 | Quod genus assiduo laniat praecordia morsu, |
| 5 | saepe etiam scandens oppletis faucibus haeret |
| 6 | obsessasque vias vitae concludit anhelae. |
| 7 | Ergo cinis cornu cervini proderit haustus |
| 8 | vel nepetae tritum ex vino vel lacte capellae; |
| 9 | nec non et sucus medici potatur aceti. |
| 10 | Prodest praeterea cum Baccho Persica frondis. |
| 11 | Democritus memorat mentae conducere potum. |
| 12 | Sumitur abrotonum nec non et vile melanthum. |
| 13 | Alia per sese sanant aut vis coriandri. |
| 14 | Quin et marrubium decoctum haustumque iuvabit. |
| 15 | Puleiumve potens et agreste iugatur anethum: |
| 16 | synthesis haec prodest unda mollita calenti. |