Serenus Sammonicus, Medicinalis, XXIV. Lumbis et renibus sanandis
| 1 | cum saevit penitus haerens iniuria lumbis, |
| 2 | igne lapis candens datur exultantibus undis: |
| 3 | hoc poteris potu tristem superare dolorem. |
| 4 | Aut pice cum molli nitrum sulphurque et acetum |
| 5 | sucida lana rapit contacta calentibus isdem: |
| 6 | proderit hanc aegris crebro perducere membris. |
| 7 | Aut caput asparagi cum vino sume vetusto |
| 8 | seu mavis adpone: modus conducit uterque. |
| 9 | Aut adipe inmixtum lumbis inductio sulphur. |
| 10 | Saepe chelidoniam cum suco Palladis addes |
| 11 | farraque quae tremulis prosunt sudantia flammis. |
| 12 | Fertur amygdalinae sucus nucis esse bibendus: |
| 13 | pinsitur haec tepidoque absorbitur indita fonti. |
| 14 | Aut tres ex vino cocleas fervescere coges |
| 15 | cumque suis domibus franges; piperis quoque grana |
| 16 | ter quina adicies potuque iuvaberis illo. |
| 17 | Furfur item parca fuerit cum fervidus unda, |
| 18 | post oleo madidus saccis immittitur aptis, |
| 19 | quos vix passuris urentes addito membris. |
| 20 | Prodest cervinae violens natura medullae. |
| 21 | Nec nocuit ciceris cocti potasse liquorem; |
| 22 | aut mixtam teneris madidamque elelisphacon undis |
| 23 | contere tumque simul cum mastice confer anethum |
| 24 | quodque decem ex rebus componi ex nomine clarum est: |
| 25 | his continge locum: deus haec mihi certa probavit. |