Serenus Sammonicus, Medicinalis, XXII. Spleni curando
| 1 | quando lien tumido circumligat ilia vinclo |
| 2 | et plena splenis demonstrant membra rigorem, |
| 3 | mollibus ex hederae tornantur pocula lignis: |
| 4 | hinc trahet adsuetos aeger quoscunque liquores. |
| 5 | Aut viridis coctorum holerum potabitur unda. |
| 6 | Proderit exsucto fluvialis hirudo cruore, |
| 7 | sive myrica potens seu ros cum pane marinus, |
| 8 | aut hederae sucus potu apposituque iuvabit. |
| 9 | Nec non intactam ferro quam videris alnum, |
| 10 | huic liber eripitur ferro sine decoquiturque, |
| 11 | donec victarum pars tertia subsit aquarum: |
| 12 | hinc medico potu pulsus dolor omnis abibit. |
| 13 | Nonnulli memorant consumi posse lienem, |
| 14 | si qui ervum semper ieiuno sumpserit ore. |
| 15 | Arida ficus item fervente domatur aceto |
| 16 | et trita inlinitur, vel splen apponitur haedi. |
| 17 | Marrubium in vino potum prodesse loquuntur. |
| 18 | Praeterea piper ac nepetae cum flore et anethum |
| 19 | nicolausque, apio ac boletus iungitur una: |
| 20 | horum decoctos latices potare salubre est. |
| 21 | Puleium, abrotonum nitida cum mastice coctum |
| 22 | ac thymbrae speciem, quam commemorant cephaloten, |
| 23 | praedixit spleni deus Idae posse mederi. |
| 24 | Dulcia Plautus ait grandi minus apta lieni. |
| 25 | Splen tumidus nocet et risum tamen addit ineptum, |
| 26 | ut mihi Sardonicis videatur proximus herbis, |
| 27 | irrita quae miseris permiscent gaudia fatis. |
| 28 | Dicitur exsectus faciles auferre cachinnos |
| 29 | perpetuoque aevo frontem praestare severam. |