Serenus Sammonicus, Medicinalis, XV. Uvae faucibus collo et quae mollienda sunt medendis
| 1 | aegrescunt tenerae fauces, cum frigoris atri |
| 2 | vis subiit vel cum ventis agitabilis aer |
| 3 | vertitur atque ipsas flatus gravis inficit undas |
| 4 | vel rabidus clamor, fracto cum forte sonore |
| 5 | plenum radit iter. Sic est Hortensius olim |
| 6 | absumptus; causis etenim confectus agendis |
| 7 | obticuit cum vox domino vivente periret |
| 8 | et nondum extincti moreretur lingua diserti. |
| 9 | Ergo omni studio quaeres inhibere dolorem. |
| 10 | Simplicibus lymphis confunditur aerium mel, |
| 11 | additur excussus nivea similagine furfur: |
| 12 | decocta haec clauso simul exercentur in ore. |
| 13 | Praeterea fauces extrinsecus unguere prodest |
| 14 | ursino et tauri sevo cerisque remissis, |
| 15 | omnia quae geminis aequabis lancibus ante. |
| 16 | Disce etiam miram ex humili medicamine curam. |
| 17 | Attiaco melli iunges agreste papaver |
| 18 | decoctumque simul mandes mansumque vorabis. |
| 19 | Crinitae porri radices quinque coquantur, |
| 20 | hinc aqua non fervens volvatur fauce sonora |
| 21 | nec tamen in stomachum descendat gutta patentem. |
| 22 | Si vero adflictam languor deiecerit uvam, |
| 23 | tunc horas aliquot pronus recubare memento; |
| 24 | aut illam pulvis tosti relevabit anethi |
| 25 | aut cinis ex coclea vel torrida brassica flammis. |
| 26 | Angina vero mixtum sale poscit acetum, |
| 27 | quod refert clauso versatum agitare palato. |
| 28 | At si cervices durataque colla rigebunt, |
| 29 | (mira loquor) geminus mulcebitur unguine poples: |
| 30 | hinc longum per iter nervos medicina sequetur; |
| 31 | anseris aut pingui torpentia colla fovebis. |
| 32 | Inditur et valido multum lens cocta in aceto |
| 33 | aut caprae fimus ex bulbo aut cervina medulla: |
| 34 | hoc etiam inmotos flectes medicamine nervos. |
| 35 | Quos autem vocitant tolles, attingere dextra |
| 36 | debebis, qua gryllus erit pressante peremptus. |