Serenus Sammonicus, Medicinalis, XI. Cutis et faciei vitiis propellendis
| 1 | invida si maculat faciem lentigo decoram |
| 2 | nec prodesse valent naturae dona benignae, |
| 3 | erucam atque acidum laticem simul inline malis; |
| 4 | proderit et bulbus mellis dulcedine victus, |
| 5 | crudave dulcacido miscebis rapa liquori, |
| 6 | sanguine vel leporis morbus delebitur oris. |
| 7 | Frons salicis cum flore suo contrita medetur. |
| 8 | Saepiolae cineres ex ossibus omnia levant. |
| 9 | Cygneos adipes hilaro misceto Lyaeo: |
| 10 | omne malum propere maculoso ex ore fugabis. |
| 11 | Horrebit si livor atrox aut nigra cicatrix, |
| 12 | attrito sapone genas purgare memento. |
| 13 | Rugarum sulcos lentisci mastice tendes. |
| 14 | Si vero vitium est quod ducit ad impete nomen, |
| 15 | hoc matutina poteris cohibere saliva |
| 16 | seu folio platani, quod mansum mane vorabis. |
| 17 | Foeda fluunt curvi quae purgamenta cameli |
| 18 | urentur cineremque dabunt, iungentur aceto |
| 19 | mascula tura simul, divinaque cura valebit. |