Seneca, de Ira, 3, 10

monumenta.ch > Seneca > 2 > 3 > 81 > 7 > 4 > 5 > 8 > 9 > 2 > 1 > 2 > 6 > 2 > 2 > 1 > 12 > 3 > 3 > 2 > 2 > 3 > 3c > 3c > 3 > 35 > 7 > 4 > > 1 > 5 > 76 > 65 > 8 > 71 > 1 > 85 > 73 > c > > 45 > 97 > 1 > 33 > 9 > 77 > 99 > 89 > 80 > 32 > 3 > 3 > 48 > 86 > 72 > 40 > 64 > 52 > 96 > 44 > 87 > 84 > 29 > 30 > 83 > 82 > 92 > 7 > 1 > 43 > 7 > 74 > 68 > 37 > 91 > 34 > 4 > 79 > 95 > > 67 > 47 > 53 > 46 > 36 > 63 > 24 > 28 > 41 > 90 > 22 > 60 > 5 > 32 > 5 > 75 > 8 > 8 > 6 > 16 > 38 > 31 > 18 > 69 > 10 > 29 > 58 > 17 > 50 > 23 > 35 > 19 > 13 > 78 > 56 > 9 > 26 > 61 > 66 > 14 > 27 > 55 > 39 > 49 > 59 > 57 > 62 > 94 > 70 > 54 > 93 > 5 > 11 > 88 > 1 > 1 > 15 > 33 > 42 > 98 > 29 > 6 > 6 > 36 > 24 > 32 > 34 > 51 > 16 > 25 > 22 > 28 > 10 > 6 > 35 > 19 > 26 > 13 > 31 > 12 > 14 > 23 > 25 > 27 > 29 > 17 > 15 > 21 > 11 > 20 > 29 > 35 > 41 > 33 > 21 > 2 > 40 > 29 > 2 > 36 > 37 > 24 > 2c > 34 > 16 > 33 > 22 > 32 > 43 > 28 > 18 > 38 > 29 > 10
Seneca, de Ira, 3, IX <<< >>> XI

Seneca, de Ira, 3, Caput X

1 Optimum est itaque ad primum mali sensum mederi sibi, tum verbis quoque suis minimum libertatis dare et inhibere impetum. 2 Facile est autem adfectus suos, cum primum oriuntur, deprehendere: morborum signa praecurrunt. Quemadmodum tempestatis ac pluviae ante ipsas notae veniunt, ita irae amoris omniumque istarum procellarum animos vexantium sunt quaedam praenuntia. 3 Qui comitiali vitio solent corripi iam adventare valetudinem intellegunt, si calor summa deseruit et incertum lumen nervorumque trepidatio est, si memoria sublabitur caputque versatur; solitis itaque remediis incipientem causam occupant, et odore gustuque quidquid est quod alienat animos repellitur, aut fomentis contra frigus rigoremque pugnatur; aut, si parum medicina profecit, vitaverunt turbam et sine teste ceciderunt. 4 Prodest morbum suum nosse et vires eius antequam spatientur opprimere. Videamus quid sit quod nos maxime concitet: alium verborum, alium rerum contumeliae movent; hic vult nobilitati, hic formae suae parci; hic elegantissimus haberi cupit, ille doctissimus; hic superbiae inpatiens est, hic contumaciae; ille servos non putat dignos quibus irascatur, hic intra domum saevus est, foris mitis; ille rogari iniuriam iudicat, hic non rogari contumeliam. Non omnes ab eadem parte feriuntur; scire itaque oportet quid in te inbecillum sit, ut id maxime protegas.