Seneca, de Beneficiis, 7, 25

monumenta.ch > Seneca > 12 > 11 > 10 > 18 > 21 > 14 > 11 > 20 > 38 > 23 > 27 > 16 > 28 > 22 > 26 > 17 > 25
Seneca, de Beneficiis, 7, XXIV. <<< >>> XXVI.

Seneca, de Beneficiis, 7, XXV.

1 Aristippus aliquando delectatus unguento: "Male, inquit, istis effeminatis eveniat, qui rem tam bellam infamaverunt!" Idem dicendum est: Male istis improbis et importunis beneficiorum suorum quadruplatoribus eveniat, qui tam bellam rem, admouitionem inter amicos, sustulerunt! Ego tamen utar hoc iure amicitiae, et beneficium ab eo repetam, a quo petissem: qui alterius beneficii loco accepturus est, potuisse reddere. Nunquam, ne querens quidem, dicam: --- Eiectum littore, egentem Excepi, et regni demens in parte locavi. Non est ista admonitio: convicium est. Hoc est in odium beneficia perducere: hoc est efficere, ut ingratum esse, aut liceat, aut iuvet. Satis, abundeque est; submissis et familiaribus verbis, memoriam revocare: Si bene quid de te merui, fuit aut tibi quidquam Dulce meum. Ille invicem dicat: "Quidni merueris? eiectum littore egentem excepisti".