Seneca, de Beneficiis, 2, 26

monumenta.ch > Seneca > 2 > 41 > 21 > 10 > 22 > 15 > 38 > 5 > 16 > 11 > 34 > 90 > 35 > 27 > 17 > 22 > 23 > 24 > 25 > 37 > 28 > 30 > 12 > 34 > 14 > 35 > 13 > 36 > 26
Seneca, de Beneficiis, 2, XXV. <<< >>> XXVII.

Seneca, de Beneficiis, 2, XXVI.

1 Videndum est nunc, quid maxime faciat ingratos. Aut nimius sui suspectus, et insitum mortalitati vitium se suaque mirandi: aut aviditas, aut invidia. Incipiamus a primo. Nemo non benignus est sui iudex; inde est, ut omnia meruisse se existimet, et in solutum accipiat; nec satis suo pretio se aestimatum putet. Hoc mihi dedit; sed quam sero, sed post quot labores! quando consequi plura potuissem, si illum, aut illum, aut me colere maluissem? Non hoc speraveram. In turbam coniectus sum; tam exiguo dignum me iudicavit; honestius praeteriri fuit.