Seneca, Troades, 67

monumenta.ch > Seneca > 67

Seneca, Troades, v. 67

1 Chorus Troadum Hecuba: Non rude vulgus lacrimisque a ovum
lugere iubes:
hoc continuis egimus annis,
ex quo tetigit
Phrygius Graias hospes Amyclas
securique fretum
pinus matri sacra Cybebae.2 deciens nivibus canuit Ide,
deciens nostris nudata rogis,
et Sigeis trepidus campis
decumas secuit messor aristas,
ut nulla dies maerore caret.3 sed nova fletus causa ministrat:
ite ad planctus,
miseramque leva, regina, manum.4 vulgus dominam vile sequemur:
non indociles lugere sumus.5 Hec: Fidae casus nostri comites,
solvite crinem,
per colla fluant maesta capilli
tepido Troiae pulvere turpes:
complete manus,
hoc ex Troia sumpsisse licet.6 paret exertos turba lacertos;
veste remissa substringe sinus
uteroque tenus pateant artus.7 cui coniugio
pectora velas, captive pudor?
cingat tunicas palla solutas,
vacet ad crebri verbera planctus
furibunda manus - placet hic habitus,
placet: agnosco Troada turbam.8 iterum luctus redeant veteres,
solitum flendi vincite morem:
Hectora flemus.9 Chor: Solvimus omnes lacerum multo
funere crinem;
coma demissa est libera nodo
sparsitque cinis fervidus ora.10 cadit ex umeris vestis apertis
imumque tegit suffulta latus;
iam nuda vocant pectora dextras:
nunc, nunc viles exprome, dolor.11 Rhoetea sonent litora planctus,
habitantque cavis montibus Echo
non, ut solita est, extrema brevis
verba remittat,
totos reddat Troiae gemitus:
audiat omnis pontus et aether.12 saevite, manus,
pulsu pectus tundite vasto,
non sum solito contenta sono:
Hectora flemus.13 HEC Tibi nostra ferit dextra lacertos
umerosque ferit tibi sanguineos,
tibi nostra caput dextera pulsat,
tibi maternis ubera palmis
laniata iacent:
fluat et multo sanguine manet
quamcumque tuo
funere feci rapta cicatrix.14 columen patriae, mora fatorum,
tu praesidium Phrygibus fessis,
tu murus eras umerisque tuis
stetit illa decem fulta per annos:
tecum cecidit summusque dies
Hectoris idem patriaeque fuit.15 Vertite planctus: Priamo vestros
fundite fletus, satis Hector habet.