Seneca, Thyestes, 122

monumenta.ch > Seneca > 80 > 122

Seneca, Thyestes, v. 122

1 Chorus: Argos de superis si quis Achaicum
Pisaeasque domos curribus inclitas,
Isthmi si quis amat regna Corinthii
et portus geminos et mare dissidens,
si quis Taygeti conspicuas nives,
quas cum Sarmaticus tempore frigido
in summis Boreas composuit iugis,
aestas veliferis solvit Etesiis,
quem tangit gelido flumine lucidus
Alpheos, stadio notus Olympico,
advertat placidum numen et arceat,
alternae scelerum no redeant vices
nec succedat avo deterior nepos
et maior placeat culpa minoribus.2 tandem lassa feros exuat impetus
eieci progenies impia Tantali.3 Peccatum satis est; fas valuit nihil
aut commune nefas, proditus occidit
deceptor domini Myrtilus, et fide
vectus qua fuerat nobile reddidit
mutato pelagus nomine: notior
nulla est Ioniis fabula navibus.4 exceptus gladio parvulus impio
dum currit patrium natus ad osculum,
immatura focis victima concidit
divisusque tua est, Tantale, dextera,
mensas ut strueres hospitibus deis.5 hos aeterna fames persequitur cibos,
hos aeterna sitis; nec dapibus feris
decerni potuit poena decentior.6 Stat lassus vacuo gutture Tantalus:
impendet capiti plurima noxio
Phineis avibus praeda fugacior;
hinc illinc gravidis frondibus incubat
et curvata suis fetibus ac tremens
alludit patulis arbor hiatibus.7 haec, quamvis avidus nec patiens morae,
deceptus totiens tangere neglegit
obliquatque oculos oraque comprimit
inclusisque famem dentibus alligat
sed tunc divitias omne nemus suas
demittit propius pomaque desuper
insultant foliis mitia languidis
accenduntque famem, quae iubet irritas
exercere manus - has ubi protulit
et falli libuit, totus in arduum
autumnus rapitur silvaque mobilis,
instat deinde sitis non levior fame;
qua cum percaluit sanguis et igneis
exarsit facibus, stat miser obvios
fluctus ore petens, quos profugus latex
avertit sterili deficiens vado
conantem que sequi deserit; hic bibit
altum de rapido gurgite pulverem.