Seneca, Phaedra, Scaena VII. Nuntius Theseus
| 1 | Nuntius O sors acerba et dura, famulatus gravis, |
| 2 | cur me ad nefandi nuntium casus vocas? |
| 3 | Th.Ne metue cladis fortiter fari asperas: |
| 4 | non imparatum pectus aerumnis gero. |
| 5 | Nun.Vocem dolori lingua luctificam negat. |
| 6 | Th.Proloquere, quae sors aggravet quassam domum. |
| 7 | Nun. Hippolytus, heu me, flebili leto occubat. |
| 8 | Th. Gnatum parens obisse iam pridem scio: |
| 9 | nunc raptor obiit. mortis effare ordinem. |
| 10 | Nun. Ut profugus urbem liquit infesto gradu |
| 11 | celerem citatis passibus cursum explicans, |
| 12 | celso sonipedes ocius subigit iugo |
| 13 | et ora frenis domita substrictis ligat. |
| 14 | tum multa secum effatus et patrium solum |
| 15 | abominatus saepe genitorem ciet |
| 16 | acerque habenis lora permissis quatit: |
| 17 | cum subito vastum tonuit ex alto mare |
| 18 | crevitque in astra. nullus inspirat salo |
| 19 | ventus, quieti nulla pars caeli strepit |
| 20 | placidumque pelagus propria tempestas agit. |
| 21 | non tantus Auster Sicula disturbat freta |
| 22 | nec tam furens Ionius exsurgit sinus |
| 23 | regnante Coro, saxa cum fluctu tremunt |
| 24 | et cana summum spuma Leucaten ferit. |
| 25 | consurgit ingens pontus in vastum aggerem, |
| 26 | [tumidumque monstro pelagus in terras ruit] |
| 27 | nec ista ratibus tanta construitur lues: |
| 28 | terris minatur; fluctus haud cursu levi |
| 29 | provolvitur; nescioquid onerato sinu |
| 30 | gravis unda portat. quae novum tellus caput |
| 31 | ostendet astris? Cyclas exoritur nova? |
| 32 | latuere rupes numine Epidauri dei |
| 33 | et scelere petrae nobiles Scironides |
| 34 | et quae duobus terra comprimitur fretis. |
| 35 | Haec dum stupentes sequimur, en totum mare |
| 36 | immugit, omnes undique scopuli adstrepunt; |
| 37 | summum cacumen rorat expulso sale, |
| 38 | spumat vomitque vicibus alternis aquas |
| 39 | qualis per alta vehitur Oceani freta |
| 40 | fluctum refundens ore physeter capax. |
| 41 | inhorruit concussus undarum globus |
| 42 | solvitque sese et litori invexit malum |
| 43 | maius timore, pontus in terras ruit |
| 44 | suumque monstrum sequitur -- os quassat tremor. |
| 45 | Quis habitus ille corporis vasti fuit! |
| 46 | caerulea taurus colla sublimis gerens |
| 47 | erexit altam fronte viridanti iubam; |
| 48 | stant hispidae aures, orbibus varius color, |
| 49 | et quem feri dominator habuisset gregis |
| 50 | et quem sub undis natus: hinc flammam vomunt |
| 51 | oculi, hinc relucent caerula insignes nota; |
| 52 | opima cervix arduos tollit toros |
| 53 | naresque hiulcis haustibus patulae fremunt; |
| 54 | musco tenaci pectus ac palear viret, |
| 55 | longum rubenti spargitur fuco latus; |
| 56 | tum pone tergus ultima in monstrum coit |
| 57 | facies et ingens belua immensam trahit |
| 58 | squamosa partem. talis extremo mari |
| 59 | pistrix citatas sorbet aut frangit rates. |
| 60 | Tremuere terrae, fugit attonitum pecus |
| 61 | passim per agros, nec suos pastor sequi |
| 62 | meminit iuvencos; omnis e saltu fera |
| 63 | diffugit, omnis frigido exsanguis metu |
| 64 | venator horret. solus immunis metu |
| 65 | Hippolytus artis continet frenis equos |
| 66 | pavidosque notae vocis hortatu ciet. |
| 67 | Est alta ad Argos collibus ruptis via, |
| 68 | vicina tangens spatia suppositi maris; |
| 69 | hic se illa moles acuit atque iras parat. |
| 70 | ut cepit animos seque praetemptans satis |
| 71 | prolusit irae, praepeti cursu evolat, |
| 72 | summam citato vix gradu tangens humum, |
| 73 | et torva currus ante trepidantis stetit. |
| 74 | contra feroci gnatus insurgens minax |
| 75 | vultu nec ora mutat et magnum intonat: |
| 76 | 'haud frangit animum vanus hic terror meum: |
| 77 | nam mihi paternus vincere est tauros labor.' |
| 78 | Inobsequentes protinus frenis equi |
| 79 | rapuere cursum iamque derrantes via, |
| 80 | quacumque rabidos pavidus evexit furor, |
| 81 | hac ire pergunt seque per scopulos agunt. |
| 82 | at ille, qualis turbido rector mari |
| 83 | ratem retentat, ne det obliquum latus, |
| 84 | et arte fluctum fallit, haud aliter citos |
| 85 | currus gubernat: ora nunc pressis trahit |
| 86 | constricta frenis, terga nunc torto frequens |
| 87 | verbere coercet. sequitur adsiduus comes, |
| 88 | nunc aequa carpens spatia, nunc contra obvius |
| 89 | oberrat, omni parte terrorem movens. |
| 90 | non licuit ultra fugere: nam toto obvius |
| 91 | incurrit ore corniger ponti horridus. |
| 92 | tum vero pavida sonipedes mente exciti |
| 93 | imperia solvunt seque luctantur iugo |
| 94 | eripere rectique in pedes iactant onus. |
| 95 | Praeceps in ora fusus implicuit cadens |
| 96 | laqueo tenaci corpus et quanto magis |
| 97 | pugnat, sequaces hoc magis nodos ligat. |
| 98 | sensere pecudes facinus -- et curru levi, |
| 99 | dominante nullo, qua timor iussit ruunt. |
| 100 | talis per auras non suum agnoscens onus |
| 101 | Solique falso creditum indignans diem |
| 102 | Phaethonta currus devium excussit polo. |
| 103 | Late cruentat arva et inlisum caput |
| 104 | scopulis resultat; auferunt dumi comas, |
| 105 | et ora durus pulcra populatur lapis |
| 106 | peritque multo vulnere infelix decor. |
| 107 | moribunda celeres membra pervolvunt rotae; |
| 108 | tandemque raptum truncus ambusta sude |
| 109 | medium per inguen stipite ingesto tenet; |
| 110 | [paulumque domino currus affixo stetit] |
| 111 | haesere biiuges vulnere -- et pariter moram |
| 112 | dominumque rumpunt. inde semianimem secant |
| 113 | virgulta, acutis asperi vepres rubis |
| 114 | omnisque ruscus corporis partem tulit. |
| 115 | Errant per agros funebris famuli manus, |
| 116 | per illa qua distractus Hippolytus loca |
| 117 | longum cruenta tramitem signat nota, |
| 118 | maestaeque domini membra vestigant canes. |
| 119 | necdum dolentum sedulus potuit labor |
| 120 | explere corpus -- hocine est formae decus? |
| 121 | qui modo paterni clarus imperii comes |
| 122 | et certus heres siderum fulsit modo, |
| 123 | passim ad supremos ille colligitur rogos |
| 124 | et funeri confertur. Th. O nimium potens |
| 125 | quanto parentes sanguinis vinclo tenes |
| 126 | natura! quam te colimus inviti quoque! |
| 127 | occidere volui noxium, amissum fleo. |
| 128 | Nun. Haud flere honeste quisque quod voluit potest. |
| 129 | Th. Equidem malorum maximum hunc cumulum reor, |
| 130 | si abominanda casus optanda efficit. |
| 131 | Nun.Et si odia servas, cur madent fletu genae? |
| 132 | Th.Quod interemi, non quod amisi, fleo. |