Seneca, Phaedra, Prologus. Hyppolitus
| 1 | Ite, umbrosas cingite silvas |
| 2 | summaque montis iuga Cecropii! |
| 3 | celeri planta lustrate vagi |
| 4 | quae saxoso loca Parnetho |
| 5 | subiecta iacent, quae Thriasiis |
| 6 | vallibus amnis rapida currens |
| 7 | verberat unda; scandite colles |
| 8 | semper canos nive Riphaea. |
| 9 | Hac, hac alii qua nemus alta |
| 10 | texitur alno, qua prata patent |
| 11 | quae rorifera mulcens aura |
| 12 | Zephyrus vernas evocat herbas, |
| 13 | ubi per graciles brevis Ilisos |
| 14 | labitur agros piger et steriles |
| 15 | amne maligno radit harenas. |
| 16 | Vos qua Marathon tramite laevo |
| 17 | saltus aperit, qua comitatae |
| 18 | gregibus parvis nocturna petunt |
| 19 | pabula fetae; vos qua tepidis |
| 20 | subditus austris frigora mollit |
| 21 | durus Acharneus. |
| 22 | Alius rupem dulcis Hymetti, |
| 23 | parvas alius calcet Aphidnas; |
| 24 | pars illa diu vacat immunis, |
| 25 | qua curvati litora ponti |
| 26 | Sunion urget. si quem tangit |
| 27 | gloria silvae, vocat hunc flius: |
| 28 | hic versatur, metus agricolis, |
| 29 | vulnere multo iam notus aper. |
| 30 | At vos laxas canibus tacitis |
| 31 | mittite habenas; teneant acres |
| 32 | lora Molossos et pugnaces |
| 33 | tendant Cretes fortia trito |
| 34 | vincula collo. |
| 35 | at Spartanos (genus est audax |
| 36 | avidumque ferae) nodo cautus |
| 37 | propiore liga: veniet tempus, |
| 38 | cum latratu cava saxa sonent. |
| 39 | nunc demissi nare sagaci |
| 40 | captent auras lustraque presso |
| 41 | quaerant rostro, dum lux dubia est, |
| 42 | dum signa pedum roscida tellus |
| 43 | impressa tenet. |
| 44 | Alius raras cervice gravi |
| 45 | portare plagas, alius teretes |
| 46 | properet laqueos. picta rubenti |
| 47 | linea pinna vano cludat |
| 48 | terrore feras. |
| 49 | Tibi libretur missile telum, |
| 50 | tu grave dextra laevaque simul |
| 51 | robur lato derige ferro; |
| 52 | tu praecipites clamore feras |
| 53 | subsessor ages; tu iam victor |
| 54 | curvo solves viscera cultro. |
| 55 | Ades en comiti, diva virago, |
| 56 | cuius regno pars terrarum |
| 57 | secreta vacat, cuius certis |
| 58 | petitur telis fera quae gelidum |
| 59 | potat Araxen et quae stanti |
| 60 | ludit in Histro. tua Gaetulos |
| 61 | dextra leones, tua Cretaeas |
| 62 | sequitur cervas; nunc veloces |
| 63 | fugis dammas leviore manu. |
| 64 | tibi dant variae pectora tigres, |
| 65 | tibi villosi terga bisontes |
| 66 | latisque feri cornibus uri. |
| 67 | quidquid solis pascitur arvis, |
| 68 | sive illud Arabs divite silva, |
| 69 | sive illud inops novit Garamans |
| 70 | vacuisve vagus Sarmata campis, |
| 71 | sive ferocis iuga Pyrenes |
| 72 | sive Hyrcani celant saltus, |
| 73 | arcus metuit, Diana, tuos. |
| 74 | Tua si gratus numina cultor |
| 75 | tulit in saltus, retia vinctas |
| 76 | tenuere feras, nulli laqueum |
| 77 | rupere pedes: fertur plaustro |
| 78 | praeda gementi. tum rostra canes |
| 79 | sanguine multo rubicunda gerunt, |
| 80 | repetitque casas rustica longo |
| 81 | turba triumpho. |
| 82 | En, diva, fave! signum arguti |
| 83 | misere canes: vocor in silvas. |
| 84 | hac, hac pergam qua via longum |
| 85 | compensat iter. |