Seneca, Oedipus, Scaena I. Oedipus Iocasta
| 1 | Oedipus. Iam nocte Titan dubius expulsa redit |
| 2 | et nube maestum squalida exoritur iubar, |
| 3 | lumenque flamma triste luctifica gerens |
| 4 | prospiciet avida peste solatas domos, |
| 5 | stragemque quam nox fecit ostendet dies. |
| 6 | Quisquamne regno gaudet? o fallax bonum, |
| 7 | quantum malorum fronte quam blanda tegis! |
| 8 | ut alta ventos semper excipiunt iuga |
| 9 | rupemque saxis vasta dirimentem freta |
| 10 | quamvis quieti verberat fluctus maris, |
| 11 | imperia sic excelsa Fortunae obiacent. |
| 12 | Quam bene parentis sceptra Polybi fugeram! |
| 13 | curis solutus exul, intrepidus vagans |
| 14 | (caelum deosque testor) in regnum incidi; |
| 15 | infanda timeo: ne mea genitor manu |
| 16 | perimatur; hoc me Delphicae laurus monent, |
| 17 | aliudque nobis maius indicunt scelus. |
| 18 | est maius aliquod patre mactato nefas? |
| 19 | pro misera pietas (eloqui fatum pudet), |
| 20 | thalamos parentis Phoebus et diros toros |
| 21 | gnato minatur impia incestos face. |
| 22 | hic me paternis expulit regnis timor, |
| 23 | hoc ego penates profugus excessi meos: |
| 24 | parum ipse fidens mihimet in tuto tua, |
| 25 | natura, posui iura. cum magna horreas, |
| 26 | quod posse fieri non putes metuas tamen: |
| 27 | cuncta expavesco meque non credo mihi. |
| 28 | Iam iam aliquid in nos fata moliri parant. |
| 29 | nam quid rear quod ista Cadmeae lues |
| 30 | infesta genti strage tam late edita |
| 31 | mihi parcit uni? cui reservamur malo? |
| 32 | inter ruinas urbis et semper novis |
| 33 | deflenda lacrimis funera ac populi struem |
| 34 | incolumis asto--scilicet Phoebi reus. |
| 35 | sperare poteras sceleribus tantis dari |
| 36 | regnum salubre? fecimus caelum nocens. |
| 37 | Non aura gelido lenis afflatu fovet |
| 38 | anhela flammis corda, non Zephyri leves |
| 39 | spirant, sed ignes auget aestiferi canis |
| 40 | Titan, leonis terga Nemeaei premens. |
| 41 | deseruit amnes umor atque herbas color |
| 42 | aretque Dirce, tenuis Ismenos fluit |
| 43 | et tinguit inopi nuda vix unda vada. |
| 44 | obscura caelo labitur Phoebi soror, |
| 45 | tristisque mundus nubilo pallet novo. |
| 46 | nullum serenis noctibus sidus micat, |
| 47 | sed gravis et ater incubat terris vapor: |
| 48 | obtexit arces caelitum ac summas domos |
| 49 | inferna facies. denegat fructum Ceres |
| 50 | adulta, et altis flava cum spicis tremat, |
| 51 | arente culmo sterilis emoritur seges. |
| 52 | Nec ulla pars immunis exitio vacat, |
| 53 | sed omnis aetas pariter et sexus ruit, |
| 54 | iuvenesque senibus iungit et gnatis patres |
| 55 | funesta pestis, una fax thalamos cremat, |
| 56 | fletuque acerbo funera et questu carent. |
| 57 | quin ipsa tanti pervicax clades mali |
| 58 | siccavit oculos, quodque in extremis solet, |
| 59 | periere lacrimae. portat hunc aeger parens |
| 60 | supremum ad ignem, mater hunc amens gerit |
| 61 | properatque ut alium repetat in eundem rogum. |
| 62 | quin luctu in ipso luctus exoritur novus, |
| 63 | suaeque circa funus exequiae cadunt. |
| 64 | tum propria flammis corpora alienis cremant; |
| 65 | diripitur ignis: nullus est miseris pudor. |
| 66 | non ossa tumuli lecta discreti tegunt: |
| 67 | arsisse satis est--pars quota in cineres abit? |
| 68 | dest terra tumulis, iam rogos silvae negant. |
| 69 | non vota, non ars ulla correptos levat: |
| 70 | cadunt medentes, morbus auxilium trahit. |
| 71 | Adfusus aris supplices tendo manus |
| 72 | matura poscens fata, praecurram ut prior |
| 73 | patriam ruentem neve post omnis cadam |
| 74 | fiamque regni funus extremum mei. |
| 75 | o saeva nimium numina, o fatum grave! |
| 76 | negatur uni nempe in hoc populo mihi |
| 77 | mors tam parata? sperne letali manu |
| 78 | contacta regna, linque lacrimas, funera, |
| 79 | tabifica caeli vitia quae tecum invehis |
| 80 | infaustus hospes, profuge iamdudum ocius-- |
| 81 | vel ad parentes. Iocasta. Quid iuvat, coniunx, mala |
| 82 | gravare questu? regium hoc ipsum reor: |
| 83 | adversa capere, quoque sit dubius magis |
| 84 | status et cadentis imperi moles labet, |
| 85 | hoc stare certo pressius fortem gradu: |
| 86 | haud est virile terga Fortunae dare. |
| 87 | Oe. Abest pavoris crimen ac probrum procul, |
| 88 | virtusque nostra nescit ignavos metus: |
| 89 | si tela contra stricta, si vis horrida |
| 90 | Mavortis in me rueret--adversus feros |
| 91 | audax Gigantas obvias ferrem manus. |
| 92 | nec Sphinga caecis verba nectentem modis |
| 93 | fugi: cruentos vatis infandae tuli |
| 94 | rictus et albens ossibus sparsis solum; |
| 95 | cumque e superna rupe iam praedae imminens |
| 96 | aptaret alas verbera et caudae movens |
| 97 | saevi leonis more conciperet minas, |
| 98 | carmen poposci: sonuit horrendum insuper, |
| 99 | crepuere malae, saxaque impatiens morae |
| 100 | revulsit unguis viscera expectans mea; |
| 101 | nodosa sortis verba et implexos dolos |
| 102 | ac triste carmen alitis solvi ferae. |
| 103 | Quid sera mortis vota nunc demens facis? |
| 104 | licuit perire. laudis hoc pretium tibi |
| 105 | sceptrum et peremptae Sphingis haec merces datur. |
| 106 | ille, ille dirus callidi monstri cinis |
| 107 | in nos rebellat, illa nunc Thebas lues |
| 108 | perempta perdit. Una iam superest salus, |
| 109 | si quam salutis Phoebus ostendat viam. |