Seneca, Naturales quaestiones, p4, p7

monumenta.ch > Seneca > CAPUT 5 > CAPUT 6 > CAPUT 20 > CAPUT 8 > CAPUT 7 > 6 > CAPUT 2 > CAPUT 11 > CAPUT 7 > CAPUT 4 > CAPUT 9 > CAPUT 3: DE NUBIBUS > CAPUT 8 > CAPUT 15 > 9 > CAPUT 5 > CAPUT 3 > CAPUT 4 > CAPUT 25 > 8 > CAPUT 17 > CAPUT 13 > CAPUT 31 > CAPUT 19 > CAPUT 12 > CAPUT 18 > CAPUT 6
Seneca, Naturales quaestiones, Liber IV De nili incremento, , 5 <<< >>> 7

Seneca, Naturales quaestiones, IV De nili incremento, CAPUT 6

1 Non tempero mihi quominus omnes nostrorum ineptias proferam.2 Quosdam peritos obseruandarum nubium esse affirmant et praedicere cum grando uentura sit.3 Hoc intellegere usu ipso potuerunt, cum colorem nubium notassent, quem grando totiens insequebatur.4 Illud incredibile, Cleonis fuisse publice praepositos chalazophylacas, speculatores uenturae grandinis.5 Hi cum signum dedissent adesse iam grandinem, quid expectas? ut homines ad paenulas discurrerent aut ad scorteas? Immo pro se quisque alius agnum immolabat, alius pullum: protinus illae nubes alio declinabant, cum aliquid gustassent sanguinis.6 Hoc rides? Accipe quod magis rideas: si quis nec agnum nec pullum habebat, quod sine damno fieri poterat, manus sibi afferebat, et, ne tu auidas aut crudeles existimes nubes, digitum suum bene acuto graphio pungebat et hoc sanguine litabat; nec minus ab huius agello grando se uertebat quam ab illo, in quo maioribus hostiis exorata erat.