Seneca, Naturales quaestiones, p3, p18

monumenta.ch > Seneca > CAPUT 29 > CAPUT 5 > CAPUT 32 > CAPUT 11 > CAPUT 2 > CAPUT 4 > CAPUT 25 > CAPUT 17 > CAPUT 13 > CAPUT 19 > CAPUT 9 > CAPUT 12 > CAPUT 18
Seneca, Naturales quaestiones, Liber III, De aquis terrestribus, , 17 <<< >>> 19

Seneca, Naturales quaestiones, III, CAPUT 18

1 Permitte mihi quaestione seposita castigare luxuriam.2 Nihil est, inquis, mullo expirante illis formosius: ipsa colluctatione animae deficientis rubor primum, deinde pallor subfunditur, squamaeque uariantur et in incertas facies inter uitam ac mortem coloris est uagatio.3 Languor somniculosae inertisque luxuriae quamquam sero experrectus circumscribi se et fraudari tanto bono sensit: hoc adhuc tam pulchro spectaculo piscatores fruebantur.4 " Quo coctum piscem? quo exanimem? In ipso ferculo expiret".5 Mirabamur tantum illis inesse fastidium, ut nollent attingere nisi eodem die captum, qui, ut aiunt, saperet ipsum mare: ideo cursu aduehebatur, ideo gerulis cum anhelitu et clamore properantibus dabatur uia.6 Quo peruenere deliciae? Iam pro putrido his est piscis occisus.7 "Hodie eductus est".8 – "Nescio de re magna tibi credere: ipsi oportet me credere; huc afferatur, coram me animam agat".9 Ad hunc fastum peruenit uenter delicatorum, ut gustare non possint, nisi quem in ipso conuiuio natantem palpitantemque uiderunt: tantum ad sollertiam luxuriae pereuntis accedit, tantoque subtilius cotidie et elegantius aliquid excogitat furor usitata contemnens! Illa audiebamus: "Nihil est melius saxatili mullo," at nunc audimus: "Nihil est moriente formosius; da mihi in manus uitreum, in quo exsultet et trepidet".10 Ubi multum diuque laudatus est, ex illo perlucido uiuario extrahitur.11 Tunc, ut quisque peritior est, monstrat: "Uide quomodo exarserit rubor omni acrior minio! uide quas per latera uenas agat! ecce sanguineum putes uentrem! quam lucidum quiddam caeruleumque sub ipso tempore effulsit! iam porrigitur et pallet et in unum colorem componitur".12 Ex his nemo morienti amico assidet, nemo uidere mortem patris sui sustinet, quam optauit.13 Quotusquisque funus domesticum ad rogum prosequitur? Fratrum propinquorumque extrema hora deseritur; ad mortem mulli concurritur: "Nihil est enim illa formosius".14 Non tempero mihi quin utar interdum temerarie uerbis et proprietatis modum excedam: non sunt ad popinam dentibus et uentre et ore contenti: oculis quoque gulosi sunt.