Seneca, Naturales quaestiones, p2, p7

monumenta.ch > Seneca > CAPUT 29 > CAPUT 5 > CAPUT 32 > CAPUT 11 > CAPUT 2 > CAPUT 4 > CAPUT 25 > CAPUT 17 > CAPUT 13 > CAPUT 19 > CAPUT 9 > CAPUT 12 > CAPUT 18 > CAPUT 23 > CAPUT 22 > CAPUT 7
Seneca, Naturales quaestiones, Liber II, , 6 <<< >>> 8

Seneca, Naturales quaestiones, II, CAPUT 7

1 Quidam aera discerpunt et in particulas diducunt ita ut illi inane permisceant.2 Argumentum autem existimant non pleni corporis sed multum uacui habentis quod auibus in illo tain facilis motus, quod maximis minimisque per illum transcursus est.3 Sed falluntur.4 Nam aquarum quoque similis facilitas est, nec de unitate illarum dubium est, quae sic corpora accipiunt ut semper in contrarium acceptis refluant; hanc nostri circumstantiam, Graeci g–antiperistasin appellant.5 Quae in aere quoque sicut in aqua fit; circumsistit enim omne corpus a quo impellitur.6 Nihil ergo opus erit admixto inani.7 Sed haec alias.