Seneca, Medea, 3, Scaena III. Medea Nutrix
| 1 | Med. discessit. itane est? vadis oblitus mei |
| 2 | et tot meorum facinorum? excidimus tibi? |
| 3 | numquam excidemus. hoc age, omnis advoca |
| 4 | vires et artes. fructus est scelerum tibi |
| 5 | nullum scelus putare. vix fraudi est locus: |
| 6 | timemur. hac aggredere, qua nemo potest |
| 7 | quicquam timere. perge, nunc aude, incipe |
| 8 | quidquid potest Medea, quidquid non potest. |
| 9 | tu, fida nutrix, socia maeroris mei |
| 10 | variique casus, misera consilia adiuva. |
| 11 | est palla nobis, munus aetherium, domus |
| 12 | decusque regni, pignus Aeetae datum |
| 13 | a Sole generis, est et auro textili |
| 14 | monile fulgens quodque gemmarum nitor |
| 15 | distinguit aurum, quo solent cingi comae. |
| 16 | haec nostra nati dona nubenti ferant, |
| 17 | sed ante diris inlita ac tincta artibus. |
| 18 | vocetur Hecate. sacra letifica appara: |
| 19 | statuantur arae, flamma iam tectis sonet. |