Seneca, Hercules Oetaeus, Prologus. Hercules
| 1 | Sator deorum, cuius excussum manu |
| 2 | utraeque Phoebi sentiunt fulmen domus, |
| 3 | secure regna: protuli pacem tibi, |
| 4 | quacumque Nereus porrigi terras vetat. |
| 5 | non est tonandum; perfidi reges iacent, |
| 6 | saevi tyranni. fregimus quidquid fuit |
| 7 | tibi fulminandum. sed mihi caelum, parens, |
| 8 | adhuc negatur? parvi certe Iove |
| 9 | ubique dignus teque testata est meum |
| 10 | patrem noverca. quid tamen nectis moras? |
| 11 | numquid timemur? numquid impositum sibi |
| 12 | non poterit Atlas ferre cum caelo Herculem? |
| 13 | quid astra, genitor, quid negas? mors me tibi |
| 14 | certe remisit, omne concessit malum |
| 15 | quod terra genuit, pontus aer inferi: |
| 16 | nullus per urbes errat Argolicas leo, |
| 17 | Stymphalis icta est, Maenali nulla est fera; |
| 18 | sparsit peremptus aureum serpens nemus |
| 19 | et hydra vires posuit et notos Hebro |
| 20 | cruore pingues hospitum fregi greges |
| 21 | hostique traxi spolia Thermodontiae. |
| 22 | vici regentem fata nec tantum redi, |
| 23 | sed trepidus atrum Cerberum vidit dies |
| 24 | et ille solem. nullus Antaeus Libys |
| 25 | animam resumit, cecidit ante aras suas |
| 26 | Busiris, una Geryon sparsus manu |
| 27 | taurusque populis horridus centum pavor. |
| 28 | quodcumque tellus genuit infesta occidit |
| 29 | meaque fusum est dextera: iratis deis |
| 30 | non licuit esse. si negat mundus feras, |
| 31 | animum noverca, redde nunc nato patrem |
| 32 | vel astra forti. nec peto ut monstres iter; |
| 33 | permitte tantum, genitor: inveniam viam. |
| 34 | Vel si times ne terra concipiat feras, |
| 35 | properet malum quodcumque, dum terra Herculem |
| 36 | habet videtque: nam quis invadet mala |
| 37 | aut quis per urbes rursus Argolicas erit |
| 38 | Iunonis odio dignus? in tutum meas |
| 39 | laudes redegi, nulla me tellus silet: |
| 40 | me sensit ursae frigidum Scythicae genus |
| 41 | Indusque Phoebo subditus, cancro Libys; |
| 42 | te, clare Titan, testor: occurri tibi |
| 43 | quacumque fulges, nec meos lux prosequi |
| 44 | potuit triumphos, solis excessi vices |
| 45 | intraque nostras substitit metas dies. |
| 46 | natura cessit, terra defecit gradum: |
| 47 | lassata prior est. nox et extremum chaos |
| 48 | in me incucurrit: inde ad hunc orbem redi, |
| 49 | nemo unde retro est. tulimus Oceani minas, |
| 50 | nec ulla valuit quatere tempestas ratem |
| 51 | quamcumque pressi -- pars quota est Perseus mei? |
| 52 | Iam vacuus aether non potest odio tuae |
| 53 | sufficere nuptae quasque devincam feras |
| 54 | tellus timet concipere nec monstra invenit. |
| 55 | ferae negantur: Hercules monstri loco |
| 56 | iam coepit esse; quanta non fregi mala, |
| 57 | quot scelera nudus? quidquid immane obstitit, |
| 58 | solae manus stravere; nec iuvenis feras |
| 59 | timui nec infans. quidquid est iussum leve est, |
| 60 | nec ulla nobis segnis illuxit dies. |
| 61 | o quanta fudi monstra quae nullus mihi |
| 62 | rex imperavit! institit virtus mihi |
| 63 | Iunone peior. Sed quid inpavidum genus |
| 64 | fecisse prodest? non habent pacem dei: |
| 65 | purgata tellus omnis in caelo videt |
| 66 | quodcumque timuit: transtulit Iuno feras. |
| 67 | ambit peremptus cancer ardentem plagam |
| 68 | Libyaeque sidus fertur et messes alit; |
| 69 | annum fugacem tradit Astraeae leo, |
| 70 | at ille, iactans fervidam collo iubam, |
| 71 | austrum madentem siccat et nimbos rapit. |
| 72 | invasit omnis ecce iam caelum fera |
| 73 | meque antecessit: victor e terris meos |
| 74 | specto labores, astra portentis prius |
| 75 | ferisque Iuno tribuit, ut caelum mihi |
| 76 | faceret timendum -- sparserit mundum licet |
| 77 | caelumque terris peius ac peius Styge |
| 78 | irata faciat, dabitur Alcidae locus. |
| 79 | Si post feras, post bella, post Stygium canem |
| 80 | hauddum astra merui, Siculus Hesperium latus |
| 81 | tangat Pelorus, una iam tellus erit: |
| 82 | illinc fugabo maria; si iungi iubes, |
| 83 | committat undas Isthmos, et iuncto salo |
| 84 | nova ferantur Atticae puppes via. |
| 85 | mutetur orbis, vallibus currat novis |
| 86 | Hister novasque Tanais accipiat vias. |
| 87 | Da, da tuendos, Iuppiter, saltem deos: |
| 88 | illa licebit fulmen a parte auferas, |
| 89 | ego quam tuebor. sive glacialem polum, |
| 90 | seu me tueri fervidam partem iubes, |
| 91 | hac esse superos parte securos puta. |
| 92 | Cirrhaea Paean templa et aetheriam domum |
| 93 | serpente caeso meruit -- o quotiens iacet |
| 94 | Python in hydra! Bacchus et Perseus deis |
| 95 | iam se intulere -- sed quota est mundi plaga |
| 96 | oriens subactus aut quota est Gorgon fera? |
| 97 | quis astra natus laudibus meruit suis |
| 98 | ex te et noverca? quem tuli mundum peto. |
| 99 | Sed tu, comes laboris Herculei, Licha, |
| 100 | perfer triumphos, Euryti victos lares |
| 101 | stratumque regnum. vos pecus rapite ocius |
| 102 | qua templa tollens ora Cenaei Iovis |
| 103 | aestu timendum spectat Euboicum mare. |