monumenta.ch > Seneca > 1138 > > 10 > 1314
   

Seneca, Hercules Furens, v. 1314

1 Herc: Iam parce, genitor, parce, iam revoca manum.
2 succumbe, virtus, perfer imperium patris.
3 eat ad labores hic quoque Herculeos labor:
vivamus, artus alleva afflictos solo,
Theseu, parentis, dextra contactus pios
scelerata refugit,
Amph:Hanc manum amplector libens,
hac nisus »ibo, pectori hanc aegro admovens
pellam dolores,
Herc:Quem locum profugus petam?
ubi me recondam quave tellure obruar?
quis Tanais aut quis Nilus aut quis Persica
violentus unda Tigris aut Rhenus ferox
Tagusve Hibera turbidus gaza fluens
abluere dextram poterit? Arctoum licet
Maeotis in me gelida transfundat mare
et tota Tethys per meas currat manus,
haerebit altum facinus, in quas impius
terras recedes? ortum an occasum petes?
ubique notus perdidi exilio locum.
4 me refugit orbis, astra transversos agunt
obliqua cursus, ipse Titan Cerberum
meliore vultu vidit, o fidum caput,
Theseu, latebram quaere longinquam abditam;
quoniamque semper sceleris alieni arbiter
amas nocentes, gratiam meritis refer
vicemque nostris: redde me infernis precor
umbris reductum, meque subiectum tuis
constitue vinclis: ille me abscondet locus.
5 sed et ille novit.
6 Thes:Nostra te tellus manet.
7 illic solutam caede Gradivus manum
restituit armis: illa te, Alcide, vocat,
facere innocentes terra quae superos solet.
Seneca HOME

bav1671.52 bis955.50 bnf8055.218 bnf8260.19

© 2006 - 2026 Monumenta Informatik