| 1 | Thes: Ferale tardis imminet saxum vadis. |
| 2 | stupent ubi undae, segne torpescit fretum. |
| 3 | hunc servat amnem cultu et aspectu horridus pavidosque manes squalidus vectat senex. |
| 4 | impexa pendet barba, deformem sinum nodus coercet, concavae lucent genae; regit ipse longo portitor conto ratem. |
| 5 | hic onere vacuam litori puppem applicans repetebat umbras; poscit Alcides viam cedente turba; dirus exclamat Charon: 'quo pergis, audax? siste properantem gradum'. |
| 6 | non passus ullas natus Alcmena moras ipso coactum navitam conto domat scanditque puppem. |
| 7 | cumba populorum capax succubuit uni: sedit et gravior ratis utrimque Lethen latere titubanti bibit. |
| 8 | tum victa trepidant monstra, Centauri truces Lapithaeque multo in bella succensi mero; Stygiae paludis ultimos quaerens sinus fecunda mergit capita Lernaeus labor. |
| 9 | post haec avari Ditis apparet domus: hic saevus umbras territat Stygius canis, qui terna vasto capita concutiens sono regnum tuetur, sordidum tabo caput lambunt colubrae, viperis horrent iubae longusque torta sibilat cauda draco. |
| 10 | par ira formae: sensit ut motus pedum, attollit hirtas angue vibrato comas missumque captat aure subrecta sonum, sentire et umbras solitus, ut propior stetit Iove natus, antro sedit incertus canis leviterque timuit, ecce latratu gravi loca muta terret; sibilat totos minax serpens per armos, vocis horrendae fragor per ora missus terna felices quoque exterret umbras, solvit a laeva feros tunc ipse rictus et Cleonaeum caput opponit ac se tegmine ingenti tegit, victrice magnum dextera robur gerens. |
| 11 | huc nunc et illuc verbere assiduo rotat, ingeminat ictus, domitus infregit minas et cuncta lassus capita summisit canis antroque toto cessit, extimuit sedens uterque solio dominus et duci iubet; me quoque petenti munus Alcidae dedit. |
| 12 | Tum gravia monstri colla permulcens manu adamante texto vincit; oblitus sui custos opaci pervigil regni canis componit aures timidus et patiens trahi eramque fassus, ore summisso obsequens, utrumque cauda pulsat anguifera latus. |
| 13 | postquam est ad oras Taenari ventum et nitor percussit oculos lucis ignotae novus, resumit animos victus et vastas furens quassat catenas; paene victorem abstulit pronumque retro vexit et movit gradu. |
| 14 | tunc et meas respexit Alcides manus; geminis uterque viribus tractum canem ira furentem et bella temptantem inrita intulimus orbi. |
| 15 | vidit ut clarum diem et pura nitidi spatia conspexit poli, [oborta nox est, lumina in terram dedit] compressit oculos et diem invisum expulit faciemque retro flexit atque omni petit cervice terram; tum sub Herculeas caput abscondit umbras, densa sed laeto venit clamore turba frontibus laurum gerens magnique meritas Herculis laudes canit. |
| 16 | Natus Eurystheus properante partu iusserat mundi penetrare fundum: derat hoc solum numero laborum, tertiae regem spoliare sortis. |
| 17 | ausus es caecos aditus inire, ducit ad manes via qua remotos tristis et nigra metuenda silva, sed frequens magna comitante turba. |
| 18 | Quantus incedit populus per urbes ad novi ludos avidus theatri, quantus Eleum ruit ad Tonantem, quinta cum sacrum revocavit aestas; quanta, cum longae redit hora nocti crescere et somnos cupiens quietos libra Phoebeos tenet aequa currus, turba secretam Cererem frequentat et citi tectis properant relictis Attici noctem celebrare mystae: tanta per campos agitur silentes turba; pars tarda graditur senecta, tristis et longa satiata vita: pars adhuc currit melioris aevi: virgines nondum thalamis iugatae et comis nondum positis ephebi matris et nomen modo doctus infans, his datum solis, minus ut timerent, igne praelato relevare noctem; ceteri vadunt per opaca tristes. |
| 19 | qualis est vobis animus, remota luce cum maestus sibi quisque sensit obrutum tota caput esse terra? stat chaos densum tenebraeque turpes et color noctis malus ac silentis otium mundi vacuaeque nubes. |
| 20 | Sera nos illo referat senectus: nemo ad' id sero venit, unde numquam. |
| 21 | cum semel venit, potuit reverti; quid iuvat durum properare fatum? omnis haec magnis vaga turba terris ibit ad manes facietque inerti vela Cocyto: tibi crescit omne, et quod occasus videt et quod ortus, parce Venturis: tibi, mors, paramur. |
| 22 | sis licet segnis, properamus ipsi: prima quae vitam dedit hora, carpit. |
| 23 | Thebis laeta dies adest. |
| 24 | aras tangite supplices, pingues caedite victimas; permixtae maribus nurus sollemnes agitent choros; cessent deposito iugo arvi fertilis incolae. |
| 25 | Pax est Herculea manu Auroram inter et Hesperum, et qua sol medium tenens umbras corporibus negat; quodcumque alluitur solum longo Tethyos ambitu, Alcidae domuit labor. |
| 26 | Transvectus vada Tartari pacatis redit inferis. |
| 27 | iam nullus superest timor: nil ultra iacet inferos, stantes sacrificus comas dilecta tege populo. |