| 1 | Hercules: O lucis almae rector et caeli decus, qui alterna curru spatia flammifero ambiens inlustre latis exeris terris caput, da, Phoebe, veniam, si quid inlicitum tui videre vultus: iussus in lucem extuli arcana mundi, tuque, caelestum arbiter parensque, visus fulmine opposito tege; et tu, secundo maria qui sceptro regis, imas pete undas, quisquis ex alto aspicit terrena, facie pollui metuens nova, aciem reflectat oraque in caelum erigat portenta fugiens: hoc nefas cernant duo, qui advexit et quae iussit, in poenas meas atque in labores non satis terrae patent Iunonis odio: vidi inaccessa omnibus, ignota Phoebo quaeque deterior polus obscura diro spatia concessit Iovi; et, si placerent tertiae sortis loca, regnare potui: noctis aeternae chaos et nocte quiddam gravius et tristes deos et fata vidi, morte contempta redi. |
| 2 | quid restat aliud? vidi et ostendi inferos. |
| 3 | da si quid ultra est, iam diu pateris manus cessare nostras, Iuno; quae vinci iubes? Sed templa quare miles infestus tenet limenque, sacrum terror armorum obsidet? Amphitryon Hercules Theseus: Vtrumne visus vota decipiunt meos. |
| 4 | an ille domitor orbis et Graium decus tristi silentem nubilo liquit domum? estne ille natus? membra laetitia stupent. |
| 5 | o nate, certa at sera Thebarum salus, teneone in auras editum an vana fruor deceptus umbra? tune es? agnosco toros umerosque et alto nobilem trunco manum. |
| 6 | Herc: Vnde iste, genitor, squalor et lugubribus amicta coniunx? unde tam foedo obsiti paedore nati? quae domum clades gravat? Amph: Socer est peremptus, regna possedit Lycus, natos parentem coniugem leto petit. |
| 7 | Herc: Ingrata tellus, nemo ad Herculeae domus auxilia venit? vidit hoc tantum nefas defensus orbis? cur diem questu tero? mactetur hostia, hanc ferat virtus notam fiatque summus hostis Alcidae Lycus. |
| 8 | ad hauriendum sanguinem inimicum feror: Theseu, resiste, ne qua vis subita ingruat. |
| 9 | me bella poscunt, differ amplexus, parens, coniunxque differ, nuntiet Diti Lycus me iam redisse. |
| 10 | Thes: Flebilem ex oculis fuga, regina, vultum, tuque nato sospite lacrimas cadentes reprime: si novi Herculem, Lycus Creonti debitas poenas dabit, lentum est dabit: dat; hoc quoque est lentum: dedit. |
| 11 | Amph: Votum secundet qui potest nostrum deus rebusque lassis adsit. |
| 12 | O magni comes magnanime nati. |
| 13 | pande virtutum ordinem, quam longa maestos ducat ad manes via, ut vincla tulerit dura Tartareus canis. |
| 14 | Thes: Memorare cogis acta securae quoque horrenda menti. |
| 15 | vix adhuc certa est fides vitalis aurae, torpet acies luminum hebetesque visus vix diem insuetum ferunt. |